V ESCOITO CISNES 2016

Dibujo 48

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en V ESCOITO CISNES 2016

A CREATIVIDADE COSTEIRA… FLORECE NA PRIMAVEIRA

 

E anuncian xa os nosos trasnos e trasnas que a primaveira xa chegou: coas súas mochilas, biseras e bastóns, coma pelegríns apaixoados,  percorrendo esta terra meiga onde o mar conéctanos, de faro en faro, e a nosa terra verdescente estoupa en múltiples cores que as flores dos prados mollados, por estes orballos de abril, xa van prometendo un maio de música, festas e letras, poesías e novas aventuras.

 

12924550_1052723534766793_3969159844274795961_nNeste fin de semana, 16 e 17 de abril, o famoso camiño dos faros dos traskis, por fin, tomarán por asalto a ribeira do río Anllóns dende Portozás, a vila morena galega, Laxe, ata a vella Venecia pontecesán, tocando teito absoluto o domingo cando, dende o esteiro de Canduas, chegarán pola ruta dos muiños ata a mesmísima Cibdá castrexa de Borneiro, onde eu os ei agardarar sentado nunha pedra para contarlles algunha das miñas historias, endexamáis escritas, sobre os celtas e as nosas tradicións vivas que son evidencia do noso pasado. Aló no Dolmen de Dombate, xa no mediomedía, será Lito (o gardián da catedral do megalitismo) o que rache o silencio milenario do neolítico coas súas impresionantes letanías. As paraxes de Cabana de Bergantiños acollerán ese exército de sendeiristas que, coa súa gran laboura, dan a coñecer ao mundo enteiro esta selva virxinal do noroeste do mundo onde afoga o sol no atlántico….. cada día.

https://www.facebook.com/guiacostadamorte/posts/997103003709748:0

Xa no mes de maio o festiletras de O Couto (Ponteceso) vai vir preñado de grandes nomes, Uxía Senlle, Sés, Mini e Mero, Davide Salvado, Guadi Galego, Isabel Blanco, Carlos Nuñez, Fina Casalderrey, Xosé Luis Rabuñal, entre outros artistas e persoeiros, que fusionarán música, festa, poesía e cultura nunha semana de letras galegas que será dificil de esquencer, abofé.

https://www.facebook.com/Festiletras/?fref=ts

Parece ser que esta medra dos días e da luz vai revolucionar a sociedade e a cultura desta nosa costa dos solpores, cada vez máis emerxente, colectiva, e viva….viva grazas a todos estes  loitadores incansables, anónimos en moitos casos, que ante as tempestades de sal destes tempos tan grises apostan fortemente pola cultura e a dinamización pisando toxos e silvas para re-facer novos camiños que camiñar para re-conducir os acontecementos con esas pequenas batallas illadas que moven o noso mundo como unha soa re-evolución.12990904_1001325189951214_5354424105467365388_n

Medre a nosa costa !!!

Laxe, 15 de abril de 2016

redacta: Óscar de Souto

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A CREATIVIDADE COSTEIRA… FLORECE NA PRIMAVEIRA

MARES DE FÁBULA FALARÁN CO MAR NOS COÍDOS DE TOURIÑÁN

Mentras exércitos de sendeiristas, inventan carreiros, nesa maxia dos trasnos e trasnas, comunicando os faros da nova costa do solpor. Con este abrente reverdecido na primaveira renacida neste verxel atlántico ollando os finisterres virxinais por camiños, endexamáis pisados, pola costeira máis fermosa e paradísiaca do noroeste peninsular, tamén debemos anotar na nosa axenda unha nova data, máxica e imprescindible, para citarnos co mar, Mar de Fábula e outros voluntarios, que xa teñen planificado ese encontro para falarlle a este océano noso e despois limpalo de refugallos e plásticos aló por Touriñán.

3874108285_9b2bd0a331_z (1)Dependendo das condicións meteorolóxicas teñen provisionalmente establecida unha “quedada” para o sábado 9 de abril as 11:00 aló no Cabo Touriñán onde, convocados por Xose Manuel Barros e Mar de Fábula, entre outros grupos, contarán ali con Viki Rivadulla e un batallón de poetas e cidadáns que falarán co mar nese “Encontro co mar e limpeza do coído de Touriñán” onde despois de dialogar co gran lago salgado, terá lugar, se o tempo llo permite, repito, esa limpeza dos coídos a uns dos mil metros do faro, onde os amantes da nosa beiramar limparán as rodelas desta paraxe virxinal onde, esta nova cita, vai a servir de concienciación do dano que toda a humanidade lle fai, tódolos días da vida, os mares todos do planeta. Esa contaminación multinacional chega a nosa costeira flotando nas fortes correntes mariñas do oeste e do norte que, con cada marea, vai cuspindo plásticos, especialmente, e toda clase de basura, que proceden principalmente das nosas propias rias e rios, pero tamén do corredor marítimo de Fisterra…. con eses miles de buques de tódalas bandeiras mundiais pasando a 21 millas da nosa terra, e vai agasallando, por desgraza, as nosas beiras mariñas con bidóns tóxicos e toda clase de porquerías, tamén aparecen outros obxectos de lugares moi lonxanos a Galicia que, grazas as fortes correntes e as tempestades, chegan flotando ata as nosas praias e coídos, contándonos todo tipo de historias impresionantes coa súa mera presencia nestas areas.

Ata crocodilos aparecen !!!!!!12920954_1765352950366541_1186156790_n

E debo, desta volta, darlles os meus parabéns os trasnos e trasnas pola súa gran laboura que aposta forte por promocionar esta reconquistada terra antiga e feiticeira paraxe, que, con esas rutas a pé…. unindo faros, conecta os camiñantes coa paisaxe que pisan e vai quedar para sempre nos corazóns e nas memorias vitais de cada camiñante. Tamén lles envio aqui os meus parabéns a Mar de Fábula e a ese exército de coidadores da nosa costeira que confirma a importancia do noso patrimonio natural en cada rebelión ecoloxista que difunde a nosa rexión e as súas paraxes mentres se recollen eses vertidos que emponzoñan os nosos litorais que, dende Carnota ata Caión, rexurde como un ave fénix resucitando aquela costa da morte que hoxe, grazas a todos vós, está máis viva que nunca.

¡¡¡  Medre o mar e medre a nova Costa da Vida !!!!

396053_117969915014894_169574137_nRevolucionariamente,

Óscar de Souto

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO.

 

Vila de Laxe, 29 de marzo de 2016.

Enlaces de interese:

http://quepasanacosta.gal/chega-o-camino-dos-faros-virtual/

https://www.facebook.com/mardefabula/?fref=ts

https://www.facebook.com/guiacostadamorte/?pnref=lhc

http://www.nuevamentes.net/2013/11/hallada-muerta-en-la-costa-holandesa.html?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=facebook&utm_source=socialnetwork&m=1

 

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en MARES DE FÁBULA FALARÁN CO MAR NOS COÍDOS DE TOURIÑÁN

LITERATURA E FÚTBOL EN CABANA E TAPAS E FESTA EN LAXE

No fin de semana do 18, 19 e 20 de marzo acumuláronse as opcións a elixir nunha axenda onde a poboación prefiriu fútbol, tapas e festa mentras en Cabana de Bergantiños poñiamos a primeira pedra con ese congreso internacional de escritores onde faltou a asistencia deste pobo que prefire foliada se lle dan a elixir. Sentencia indiscutible da necesidade deste tipo de actividades para fomentar a lectura nunha rexión onde o consumo de libros roza o cero absoluto.20160319_113025

Na inauguración en Borneiro, no berce do megalitismo galego, conxuráronse poesía e neolítico no primeiro congreso internacional “Dolmen de Dombate e río Anllóns, territorios literarios 2016” no que debo destacar a clara e rotunda intervención do bardo de Cambre, Ricardo Souto Morano e, tamén, como non, esa cómica crítica a copito de nieve dun poeta africano galego-falante que puxo unha simpática nota de cor, nunca mellor dito.  Xa nas mesas redondas da mañán do sábado notouse a ausencia total de público popular dentro deses actos que tocaron temas como o celtismo, a morte, a vida e o amor, entre outros. Ainda que podemos anotar que neste primeiro paso ainda hai moito camiño que andar e moito toxo que cortar, coma en tódalas batallas case imposibles onde a insistencia e a constancia teñen que ser bandeira e palio dese noso interese constante de activar as nosas bisbarras coa lectura como necesidade básica de progreso sostible para un futuro mellor no que os meniños non precisen emigrar para vivir nesta terra-deserto verdescente. Tamén o sábado Rabuñal Patiño amosounos, a pé de ribeira, ese mundo máxico que temos tan preto de nós no esteiro de Cabana, fauna e flora únicos e impresionantes. No gran recital colectivo da tarde do sábado, o meirande endexamáis concevido na Costa da Morte, desfrutamos de Serxio Moreira, o pianista cabanés e dos mellores autores galegos, nacionais e tamén extranxeiros, uns trinta no escenario e outros tantos de ointes, desta volta tamén sen público nativo, máis preocupados polo partido de fútbol, as tapas e a festa en Laxe e a foliada alcohólica crónica de tódolos sábados. Como representación cabanesa Serxio e máis eu, destacando a Miguel Mato Fondo a doble voz como único pontecesán no escenario e de únicos membros (non literatos) destacar a presencia de Xose Manuel Barros de Mar de Fábula e a súa dona como embaixadores das nosas comarca. Das notas máis destacables ese poema de Branca Vilela, organizadora deste gran evento, que recitou “os lobos” cun glamuroso vestido vermello, estilo caperuchiña vermella, que Serxio Moreira soupo interpretar, moi espectacularmente, como se estivese profundamente planeado, máis foi improvisado nun directo onde a xenialidade aflora sen máis. Este acto quedoulle moi grande a Cabana… pero, tempo o tempo, cecáis no futuro teñamos que usar o auditorio para estar menos apretados. Todo empeza por un primeiro intento onde nunca debemos desanimar. A festa, as tapas e o fútbol son máis populares que a literatura e a cultura pero todo debe coller nas nosas vidas polo ben dos meniños que son moi copións e fan sempre do que ben. Sen libros e sen cultura… ¿qué futuro nos espera?jpg

 

 

 

 

 

Enlace das imaxenes en prensa:

http://www.lavozdegalicia.es/album/carballo/cabana-de-bergantinos/2016/03/19/explosion-literaria-dombate-anllons/01101458424895094595222.htm

Redacta:

Óscar de Souto.

Vila de Laxe, 20 de Marzo de 2016.

 

Publicado en Sen categorizar | 2 Comentarios

PORTOS DE GALICIA PECHA O PEIRAO DE LAXE

http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2014/08/Confraria-e-Grupos-municipais-por-unha-solucion-ao-Porto-de-Laxe.jpg

http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2014/08/Confraria-e-Grupos-municipais-por-unha-solucion-ao-Porto-de-Laxe.jpg

O domingo 13 de marzo de 2016 analizouse en “La Voz de Galicia, edición Carballo e Comarcas”, na páxina L3, esa crónica de Toni Longueira, case necrolóxica, do peche definitivo á cidadanía a parte menos operativa do peirao da nosa vila morena, Laxe. Antes de Abril será xa un feito. Seguro que foi moi criticado pola oposición, goberno e polo pobo, coñecedores da estupenda laboura de Portos de Galicia e do seu presidente, José Juan Durán Hermida, que paso a paso e mediada tras medida foron destrozando Portozás con ese dique deportivo, tan mal executado, que modificou as correntes mariñas ata que os máis de vinte metros de calado se convertiron nos escasos dez metros de hoxe en día, excelente profundidade para que este peirao sexa referente galego con categoria comercial, como moi ben se dixo, gran frase, moi cómica, abofé. O que si descoñecemos e se poderán acceder a esta nova fronteira metálica todos eses pequenos furgóns que desembarcan o 80 % do peixe e marisco que sae do mar, a cotío, sen dirección á lonxa, e con orixen, etiquetaxe, guia e destiño descoñecidos, como ocorre en case toda a costa galega. As vetas e nasas ilegais preto do peirao grazas a escasa ou nula vixiancia foron o enterrador do turismo xenerado pola pesca deportiva que finou en Laxe para trasladarse a Camariñas ou a Cabana de Bergantiños ante a ausencia total de capturas en toda a ría de Corme e Laxe. Os mariñeiros, os poucos que ainda existen, sobreviven ou malviven aturando trabas de todo tipo, cuotas e medidas europeas que despedazaron toda a nosa flota pesqueira e agora teñen que gastar pouco gasoil para descargar axiña as súas paupérrimas capturas de pura supervivencia básica. Esta derradeira estocada, antes do verán, agardemos que non teña nada que ver coa cor política do Concello de Laxe e ollemos con lupa as seguintes obras de mellora do peirao e do paseo marítimo nesta rexión da Costa Morta, moi morta, asasinada polos novos donos do mar que coas súas decisións, sempre xustificadas, priorizan moi intelixentemente, apostando por Europa e pechando Laxe a ter un futuro digno onde pesca deportiva, turismo, cerco e pobo poderían coexistir coma naqueles vellos tempos pasados onde non precisabamos poñerlle portas o mar, nin cuotas, nin cámaras de vixiancia para vixiar un peirao sen peixe, nin barcos, nin turistas. Se os atentados do 11-S en EEUU son a desculpa para tanta seguridade no deserto de salitre, o peirao de Laxe, tamén deberiamos protexer tódolos Concellos, bibliotecas, lonxas, plazas e parques en todo o Estado… ¿si ou non?….¿qué opinades?…..

 

12219426_10207780353249995_6675537333414213139_nRevolucionariamente,

Óscar de Souto.

Aprendiz de poeta.

 

Vila de Laxe, 13 de Marzo de 2016.

 

Enlace a nova na prensa de papel:

http://galego.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/laxe/2016/03/13/peirao-non-e-paseo-maritimo-nin-unha-escollera-e-zona-pesca/0003_201603C13C3991.htm

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PORTOS DE GALICIA PECHA O PEIRAO DE LAXE

I Congreso Internacional de escritores “Anllóns e o Dolmen de Dombate: territorios literarios” 2016. Cabana de Bergantiños

I Congreso Internacional de escritores “Rio Anllóns e o Dolmen de Dombate: territorios literarios” 2016

Cabana de Bergantiños (A Coruña)

(18, 19 e 20 de marzo de 2016)

“Escritores como Óscar de Souto xa escriben inspirándose neste entorno, o Esteiro do Anllóns” di Jose Muiño, Alcalde de Cabana,  na rolda de prensa do venres día 11 de marzo, e añade que este congreso esta condenado a ser un éxito e falta só executalo.

PROGRAMA DO CONGRESO

VENRNES 18 DE MARZO DE 2016

foto de Quepasanacosta

foto de Quepasanacosta

POLA MAÑÁN

12.00 h.: Saida en autobús dende A Coruña.

Chegada de invitados, participantes e asistentes aos hoteis.

14:30 h.: Comida.

POLA TARDE

Dolmen de Dombate

18.00 h.: Inauguración do Congreso a cargo de José Muiño Domínguez, alcalde de Cabana de Bergantiños, Xesús Soto, diputado de Patrimonio, (Basilio Rodríguez Cañada, co-director do congreso, presidente do Grupo Editorial Sial Pigmalión e presidente do Pen Club de España) e Branca Vilela.

18.30 h.: I Recital poético (en galego) Presentadora: Branca Vilela.

Poetas: Ricardo Souto Morano, Yolanda Castaño, Rosa Méndez…

19.30 h.: II Recital poético (en castellano). Presentadora: Ángeles Castillo. Poetas: Manuel Athané, Pepa Nieto, Alfredo Puy, Julia Núñez…

POLA NOITE

21.30 h.: Cea.

SÁBADO 19 DE MARZO DE 2016

POLA MAÑÁN

12822037_1755486588019844_1468112213_nAuditorio de Neaño

10.30 h.: I Mesa redonda sobre “Influencias celtas na literatura”. Poñentes: Miguel Vázquez Freire, Óscar de Souto, Miguel Mato Fondo….

11.30 h.: II Mesa redonda sobre “Los grandes temas de la literatura: el amor, el viaje y la muerte”.

Dolmen de Dombate

12.30 h.: Taller de Contos para a memoria, a cargo de Yolanda Castaño.

POLA TARDE

Auditorio de Neaño

16.30 h.: III Mesa redonda sobre “Literatura galega do novo milenio”.

Dolmen de Dombate

17.30 h.: II Taller de Contos para a memoria, a cargo de María Canosa.

Observatorio de aves

17.30 h.: Visita guiada o Observatorio de aves de Cabana de Bergantiños, a cargo de José Luis Rabuñal Patiño.

Auditorio de Neaño

18.30 h.: III Recital poético (en distintas lenguas). Presentadora: Branca Vilela. Poetas: Serxio Moreira (pianista Cabanés), Rosalía Fernández Rial, Elena Vázquez Galván, Olga Patiño, Miguel Melero, Claudia Castro, Marilar Aleixandre, Estevo Creus Andrade, Suso Bahamonde, Chisco Naval, Maribel Longueira, Óscar de Souto, Miguel Mato Fondo, Xosé Iglésias, M.-ª José Fernández…

20.30 h.: Espectáculo poético-musical a cargo de Martín Vázquez Lendoiro.

POLA NOITE

21.30 h.: Cea.

DOMINGO 20 DE MARZO DE 2016

Dolmen de Dombate

11.00 h.: IV Mesa redonda sobre “Muller e literatura”.

Esteiro do Anllóns. foto de XENTE DE BERGANTIÑOS, grupo de facebook

Esteiro do Anllóns. foto de XENTE DE BERGANTIÑOS, grupo de facebook

12.00 h.: Clausura do Congreso, entrega de diplomas a cargo de José Muiño Domínguez, alcalde de Cabana de Bergantiños, José María Varela, Asesor de Cultura de Cabana, o presidente del Grupo Editorial Sial Pigmalión e presidente del Pen Club de España Basilio Rodríguez Cañada, editor e escritor e tamén Branca Vilela, poeta e xestora cultural.

14.00 h.: Comida.

Saida dos ponentes.

16.00 h.: Salida do autobús desde Cabana de Bergantiños a A Coruña.

 

Tamén asistirán Lidia García de Nicaragua e un autor de Senegal, entre outros moitos.

Arquivo de audio da rolda de prensa en Cabana o día 11 de Marzo 2016 (as 13 h) :

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en I Congreso Internacional de escritores “Anllóns e o Dolmen de Dombate: territorios literarios” 2016. Cabana de Bergantiños

OS VERDADEIROS DONOS DA CASA REPUBLICANA DE CABANA

fotonoticia_20150214140840_644En breve desataremos a bomba informativa cos testimonios vivos que relatan a verdadeira historia deste patrimonio historico cabanés agora en mans privadas. 

12782354_10201579837615933_1521976871_nQue un patrimonio histórico sexa agora legalmente privado ante a falta de alegacións nese mes de prazo en exposición pública da famosa licencia, ademáis da misteriosa ausencia de documentos que acrediten a procedencia exacta dos donos dese antigo concello, non ten nada que ver cos testimonios dos republicanos cabaneses que rumorean (con ou sen razón) que ese concello republicano foi mercado no seu momento por veciños e veciñas que puxeron diñeiro dos seus petos (nunha caixa común) para acabar na tumba sen ver restaurada a memoria historia e o patrimonio republicano cabanés. ¿quén din a verdade? Todo se acaba sabendo…. tarde ou cedo. Nunha guerra, coma sempre, perdemos todos e todas. Máis para poder recompoñer un futuro común digno e pacífico a historia do noso pasado debe ter en conta as partes todas dun conflicto que mediante a comunicación veraz debe posicionarse, como non, de parte de todas as partes. Que sexan ambas versión editadas no papel….ou na internet, polo menos, as que expoñar os seus relatos do sucedido. De momento existen varias testemuñas que opinan sobre este concello privatizado e cada parte da unha explicación totalmente oposta unha e as outras todas. O actual propietario relata unha propiedade mercada e agora legal e os demáis veciños e veciñas falan doutra realidade moito máis fermosa. ¿Poñerán na prensa oficialista as dúas versións e os demáis testemuños ou editarán só a do bando máis rico? ¿qué opinades?

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

 

Enlace da trola:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/cabana-de-bergantinos/2016/03/04/rehabilitan-cubierta-iba-sede-concello-cabanes-durante-republica/0003_201603C4C2994.htm

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en OS VERDADEIROS DONOS DA CASA REPUBLICANA DE CABANA

ALERTA ZIKA. O MOSQUITO TIGRE EN GALICIA

ALERTA ZIKA:

O MOSQUITO TIGRE EN GALICIA

Esta demasiado de moda a política do medo inventando toda clase de perigos “a la carta” con solucións patentadas e graves efectos secundarios. As multinacionais xogan a este novo e vello xogo de problemas de película cada mes e solucións “a la venta” para maior lucro dos vendedores de remedios.

A RODA DO CARRO DAS TRAXEDIAS EXPRESS

 

250px-Aedes_Albopictus (1)A pesares do silenzo informativo xa son demasiadas as fontes que afirman e confirman a expansión do mosquito tigre en Galicia, eu xa capturei algúns exemplares aqui en Laxe, e ademáis, o mosquito tigre síntese moi cómodo aqui nestes lares tan acolledores ante esta pasividade absoluta das autoridades e a gran cantidade de augas paradas onde poñer millóns de ovos que eclosionarán nos vindeiros meses como xa aconteceu noutros paises máis o sur. Cataluña xa tomou medidas urxentes para fumigar camposantos e zonas onde estes insectos adoitan reproducirse, e dicir, pozas e estanques. E deso temos aqui dabondo. A plaga do mosquito tigre no noroeste peninsular xa esta en marcha. Será a fumigación masiva con productos nocivos a única solución posible, eso si, os efectos secundarios desa fumigación serán moitos peores que o propio virus zika.

A organización mundial da saúde (O. M. S) agora esta no seu fantástico proceso de privatización onde grandes compañías farmacéuticas e multinacionais financiarana, a OMS, para que a roda deste carro siga xirando mentres os fariñeiros da saúde e do medo muxen a caixa dos cartos grazas a estes problemas de película con solucións aparentemente “buenas, bonitas e baratas”.

incendios_forestales_mexico350Xa fai anos que a fumigación masiva dos montes galegos con productos desta clase foron a xenial idea da Xunta para manter a raia a plaga dese gorgojo do eucalipto e, de paso, tamén eliminan animais como a salamandra e insectos varios, abortos, etc… e dicir, contaminación das fontes e acuíferos das áreas fumigadas. Este producto tóxico e canceríxeno, o flufenoxurom, foi o ás para matar o tres, abofé. Xenial Feijoó !!!

E por todo o citado anteriormente a fumigación masiva para eliminar o mosquito tigre será posiblemente antes do verán 2016 e a microcefália e os efectos secundarios da fumigación chegarán despois das novas eleccións e despois das festas veraniegas, desta volta, sen tanta xente nas comisións de festa.

Polo menos, xa que non hai brotes verdes……pois hai mosquitos, plagas, virus e avionetas no ceo. Xa se dipuxeron cen millóns de euros para ese aeroporto galego con drons para “controlar” incendios forestais, problemas varios e, como non, seguro que se poderán utilizar para loitar contra ese tigre tan perigoso.

E, xa sabedes, seguídelle votando….. que non vai moi ben.

Revolucionariamente:

Óscar de Souto.

Laxe, 29/02/2016

 

Enlaces de interese:

http://www.sermosgaliza.gal/articulo/social/mais-20-colectivos-ambientalistas-unense-na-campana-stop-eucalipto-avante-carballo/20160205141918044663.html

http://www.higiaiberica.com/noticias/galicia-se-dispone-a-fumigar-las-plagas-de-gorgojo-del-eucalipto-con-productos-altamente-toxicos.html

http://www.migueljara.com/2016/02/15/medicos-apuntan-al-uso-de-insecticidas-contra-el-zika-como-posible-causa-de-microcefalias/

 

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en ALERTA ZIKA. O MOSQUITO TIGRE EN GALICIA

BUSCANDO TESOUROS NA PRAIA

Na mañán do martes 23 de febreiro de 2016 atopámonos coa sorprendente imaxen dun buscador de tesouros que, cun detector de metais e unha pala, pescudou na praia de Laxe na busca dalgún tesouro oculto debaixo da area. A gran cantidade de naufraxios na nosa costa, como ben nos informará Fernado Patricio Cortizo no seu próximo traballo de investigación, que pronto será publicado, abre a posibilidade de que os múltiples temporais deste inverno, removeran os fondos mariños con brava intensidade, e poidesen traer algún agasallo as beiras da nosa costeira verdescente.

video buscador de tesouros na plaia de Laxe

12767319_1749385225296647_1216613320_n

Non só poden ser interesantes os nosos areais para estes buscadores de ouro e prata senón que o noso patrimonio tamén abarca eidos como os nosos innumerables castros onde todas esas terras en barbeito conteñen toda clase de artiluxios decorativos ancestrais que, unha vez retirados da terra e fundidos, pasan a ser propiedade destes saqueadores do mar e da terra. A imposibilidade de vixiar noite e día todas estas areas e terreos vai facer posible o saqueo absoluto destes pecios e castros que ademáis do seu importante valor histórico tamén teñen ese valor sentimental añadido dos numerosos amantes do noso importantísimo patrimonio mariño e castrexo, e aqui inclúome, por suposto. Unha parte da nosa idiosincrasia nacional reside precisamente neses doblóns de ouro perdidos en calquera plaia ou eses colares castrexos de ouro  tallado que no pasado decoraron o pescozo dalgún samurai galego…. como Artaigo, Viriato ou Breogán. Unha parte da nosa historia e do noso pasado repousa baixo a terra de calquera monte ou en calquer recuncho da nosa costa, e ali debería seguir durmindo ata que Galicia teña museos de calidade onde protexer dignamente estes obxetos pero nunha vitrina de cristal onde tódolos galegos e visitantes poidamos ollar este tesouro máxico que nos fala da nosa propia existencia como Pobo e como Nación. Este é un tesouro propiedade de toda a humanidade e, con máis agarimo, de nós, os herdeiros directos desta historia soterrada no mar e na terra.

12767274_1749386058629897_1843987351_nEsa mesma mañán de febreiro tamén ollabamos varios álcidos mortos na rodela da praia da vila morena galega, a praia de Laxe, o mítico Portozás, onde a máis  viva das mareas deste mes de febreiro trouxo os cadáveres inertes destas fermosas aves oceánicas, os famosos pingüinos do norte, que sen alimento nas nosas augas e, empuxados polos temporais a ribeiras e peiraos, remataron falecendo por inanición incapaces de atopoar o seu alimento natural, pequenos peixes, que con tanta auga doce e alodada, escura, apenas sería visibles, de existiren, porque o mar está permanentemente asediados por redes, nasas e palangres que peneiran as augas noite e día ata que só queda …..esto, a morte por inanición dun emblema mariño, o álcido oceánico. Triste imaxen que se repite en toda a nosa costa.

Redacta: 

Óscar de Souto.

APRENDIZ DE GRUMETE NESTO DA ESCRITA

Laxe, 23 de febreiro de 2016

Outro enlace de interese:

http://elnidodelxuan.blogspot.com.es/2014/03/los-alcidos.html

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en BUSCANDO TESOUROS NA PRAIA

A MORTE DA COSTA DA MORTE

AS CASUALIDADES NON EXISTEN, COMO BEN NOS DICÍA “JEANNE PICARD”, XA QUE NAS NOSAS ESTRADAS OS ACCIDENTES MORTAIS SEMPRE COINCIDEN NOS MESMOS PUNTOS NEGROS DE TODA A VIDA.  ESTA LONGA LETANÍA DE ESQUELAS NAS MESMAS CUNETAS DE SEMPRE. PORQUE O 90 % DESTAS MORTES SON EVITABLES, CLARO QUE SI, PERO O ALTO MANDO XA O SABE, XA FAI VINTE ANOS QUE O SABE.

http://quepasanacosta.gal/stop-accidentes-no-90-dos-casos-o-conductor-e-o-unico-responsable-do-seu-comportamento/

Un dos grandes problemas que existe e persiste na nosa Costa da Morte e a falta incomprensible de medios básicos para o rescate dun ferido grave, posto que nunha zona moi extensa como son as nosas comarcas, Bergantiños, Soneira, Xallas e Fisterra, non temos ainda (nin sequera) unha ambulancia medicalizada, instrumento imprescindible para o rescate digno dun infartado ou dun destes frecuentes feridos en accidentes de tráfico, constante cotiá nas nosas sinuosas e maltreitas estradas. Son máis de 115.000 habitantes sen unha ambulancia medicalizada. Unha convinación perfecta para que alguén faleza no traslado dende Baio (por exemplo) ata o enlace máis próximo a autopista, e de ali ata A Coruña (sen pagar peaxe), porque se o ferido vai moi grave ….. xa non fai falta pagalo…. nin tampouco ir axiña, por desgraza.

http://quepasanacosta.gal/unha-colleita-de-sinaturas-online-por-unha-ambulancia-medicalizada-na-costa-da-morte/

 http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2016/02/Imaxe-do-accidente-entre-Carballo-e-Malpica-Foto-Oscar-de-Souto.jpg


http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2016/02/Imaxe-do-accidente-entre-Carballo-e-Malpica-Foto-Oscar-de-Souto.jpg

O deseñador de vias rápidas, con carril adicional e ceda el paso perante un cambio de rasante incuido, nunha estrada esbaradiza e mollada, coma a que aparece na imaxen, a ese deseñador ou deseñadores de puntos negros predeseñados, deberiamos aplicarlles a pena de morte por xenocidio e ademáis por burros. Porque xa hai que ser zascandíl e tordo, entre outros adxetivos descalificativos, construir esta xigante trampa para ratos nunha das estradas onde (dende a súa inauguración) faleceron xa tantos veciños e veciñas, algúns coñecidos meus, que ademáis do sinistro tamén tiveron que soportar o traslado ó Hospital de A Coruña sen que os ocupantes da ambulancia (non medicalizada) poidan asistir dignamente o ferido, sen palas para reanimalo, ou transfusión, ou un médico, sen esperanza posible, mortos vivos de camiño a morgue da planta baixa, destiño tradicional nestes casos. Esta inmensa traxedia con puntos negros marcados na nosa memoria colectiva dun Pobo que morre en silencio, sen facer moito ruido.

http://quepasanacosta.gal/catro-persoas-resultaron-feridas-en-senllos-accidentes-rexistrados-en-dumbria-e-malpica/

Accidentes 2016-2015

 

Nesta última década fomos testemuños do desmantelamento premeditado da nosa flota pesqueira, principal motor da economía das nosas vilas mariñeiras, mentres esganan a gandeiría que hoxe vende a trinta céntimos o litro de leite por non pechar as derradeiras granxas da nosa costa verdescente, antigamente gandeira e campesiña. Coa nosa mocidade nas cidades e en paises estranxeiros convertéronnos na meirande Palestina do planeta e, hoxe, Galiza enteira esta xa espallada por todo o globo terráqueo, sen intención de voltar, de momento, a este xeriatrico xigante, eso si, sen ambulancia medicalizada.

 

http://quepasanacosta.gal/a-poboacion-da-costa-da-morte-maior-de-85-anos-supera-a-infantil/

 

 

Redacta:

Óscar de Souto

APRENDIZ DE GRUMETE NO BARCO DA ESCRITA.
a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A MORTE DA COSTA DA MORTE

TODOS FOMOS ESE NENO LABREGO DE NEIRA VILAS

imagesCando facer o amor era un ritual, cada mañán, mentres o merlo era o despertador desta terra verdescente, labrega e gandeira, mariñeira  e amante do fol e da gaita, amante do tambor e do bombo, da muiñeira e, como non, desas nosas grandes feiras…. Lembrando o noso pasado próximo… ¿quén non foi ese neno/a  labrego/a de Neira Vilas?

12665782_1741141796120990_1864662764_nCon mares de ardora no alento redactamos poemas salgados e pintamos verdes e prados e lares, endexamáis pintados…. como derradeiros gladiadores do verso…… con ese toque excelso, axeitado para especialistas no manexo experto da lingua, poemas exactos e perfectos, para esas élites da escrita,….. pétrea noite. Mais foi xente moi humilde, como Neira Vilas ou Manuel María, escritores e tropos que procuraron atopar ese respeto popular ardendo como un sol de verán. Cando a linguaxe é aquela carta redactada, no abecedario de tódolos días, onde a nosa xente atopa respostas entre as liñas, ou novas preguntas, camiños de toxos e silvas que pisan mentras descubren novos montes entre as letras. Esa foi a sinxela clave de obras inmortais para iniciar a ese lector que desbroza unha nova selva inóspita, onde algúns, quedamos xa a vivir …..para sempre.

12650501_1741141659454337_1424224195_nE lembrando hoxe, domingo 31 de xaneiro de 2016, ese nacemento de Castelao, tamén queremos honrar na Casa da Cultura do Concello de Ponteceso, como pequena despedida o narrador pontevedrés Xosé Neira Vilas, nun día marcado sempre pola medra da luz e dos días neste novo ciclo solar recén nacido que resucita en novas voces e novas letras por estes montes ateigados de leña e fouciño e novas terras en barbeito que debemos plantar e retrobar para que todo viva alén da morte, como se este soño e este conto fosen xa un conto e un soño de todos e cada un de nós.

Deica sempre, socio !!!

Medre a nosa lingua vella e que medre ceibe e libertada.

Redacta,  

Óscar de Souto.

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO.

 

12659764_1741142229454280_852087675_n

….

Oficialmente o Centro Cultural de Ponteceso pasa a nomearse CENTRO CULTURAL NEIRA VILAS, na honra do narrador pontevedrés.

….

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/ponteceso/2016/01/31/menhir-balbino/0003_201601C31C7992.htm

Xosé Neira Vilas (Gres, Villa de Cruces, Pontevedra, 3 de noviembre de 1928-Gres, 27 de noviembre de 2015).

12650611_1741142256120944_1653572636_n

homenaxe no Centro Cultural do Concello de Ponteceso ó narrador pontevedrés Xosé Neira Vilas.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en TODOS FOMOS ESE NENO LABREGO DE NEIRA VILAS

A GRAN RAMERA

Este novo mundo sufrirá unha door moi superior a dun moi mal parto, todo apunta cara ese desenlace cociñado nas altas esferas que manexan os fios deste teatro planetario que dominan cen fillos da gran ramera que xogan coas nosas vidas na comodidade do eterno anonimato e os famosos paraisos fiscais.

 

                       20804_957861037600098_8526806525723853757_n                                      Foi John Keynes un dos formuladores desa teoría dun capitalismo planetario fundamentado no famoso libre mercado, pero non se aplicou tal e como deseñaron despois dese primeiro crack das bolsas que novamente acontecerá en breve.

https://gl.wikipedia.org/wiki/John_Maynard_Keynes

Foi coma facer unha casa e cementala fundación con materiais defectuosos e sobre un pantano de fango e auga, o normal vai ser que se afunda todo, de súpeto, tarde ou cedo. Esa liberdade do mercado capitalista esta hoxe en mans das grandes mafias internacionais e dos lobies sionistas que dominan o ouro, o petroleo e as bolsas mundiais. Presidentes, prensa, xustiza e poderes de tódolos estados “democráticos” do planeta. Un xogo de títeres onde os pobres sufren e os ricos gañan sempre.

Esas grandes fortunas queren máis poder e máis fortuna e sabendo que o sol esta en record histórico de actividade e os recursos pretolíferos remataron as súas existencias agora invirten o seu diñeiro nesta crise mundial artificial e nas colleitas, (alimentación)…., agardando que as plagas e o caos sexan o gran impago das débedas deses puntos estratéxicos por onde trescentos millóns de inmigrantes ilegais só terán ollos e pés para alcanzar desesperadamente ese norte coas portas pechadas por orde ministerial.

Coma se ese apocalipsis bíblico fose o seu guión nesta pelicula de terror onde a vacina para salvar este planeta esixe “asasinar os donos dese puto libre mercado” onde o noventa por cen esta nas mans de cen multimillonarios con moi pouco de humáns e cos petos demasiado cheos de avaricia.

fotonoticia_20150214140840_644A gran nova Babel, esa gran ramera, caera sen mans, de fuciños, inundada por este oceano que medra e medra mentres o sur emigra cara este norte rodeado de alambradas con coitelas afiadas e arame de espiño.

Se aquel minúsculo virus que atoparon, en datas recentes, resucitou desconxelado despois de trescentos millóns de anos en stand by…. esto quere dicir que do ártico e da antártida estoupará a caixa de pandora vírica e novamente a Nai Natureza tomará o control dun planeta que Deus nos prestou e nós ……non soupemos coidar decentemente del.

303761_168953846526039_2093486359_nAs grandes masas de auga doce dos desconxelados océanos do norte obrigan os animais mariños a emigrar cara o sur e a gran mancha de auga quente nos océanos do sur obrigan os animais do sur a dirixirse cara o norte, o mesmo que os seres humáns buscarán desesperadamente esa quimera que os donos do mundo pecharon con fronteiras onde a esperanza última do noso mundo, esta estátua da liberdade caendo sen mans, tropezará con cancelas de fume onde todo arderá para volver a replantar este novo xardín do Edén despois da morte deste Sistema por un gran colapso xeneral inevitable.

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO.

Vila de Laxe, 29 de xaneiro de 2016.

 

http://noticias.lainformacion.com/economia-negocios-y-finanzas/macroeconomia/el-poder-de-los-lobbies-al-descubierto_Gb99W24CFQTSDVd6VWkY36/

El Foro de Davos se prepara para el colapso: el «Informe global de riesgos» 2016

 

http://www.weforum.org/reports/the-global-risks-report-2016

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A GRAN RAMERA

O ÉXITO DA NOVA PRAZA DA FEIRA DE LAXE

“A Coz de Malicia” puxo, novamente, o carro antes cos bois, pero este venres na segunda edición da NOVA FEIRA DE LAXE non collia un alfiler nesa nova praza laxense, moi axeitada, para o gran rexurdimento das nosas feiras comarcais.

https://www.facebook.com/concellodelaxe/?fref=photo

https://www.facebook.com/concellodelaxe/?fref=photo

Mentres os gandeiros galegos agasallan o seu leite a trinta céntimos o litro e os nosos mariñeiros do cerco abandonan San Caetano, en Laxe, ese novo emplazamento da feira dos venres pola mañan deixou moi claro que o pequeno comercio local e mais a a feira encaixan perfectamente como anel no dedo.

Na primeira edición da feira na plaza central de Laxe foi moi criticada a doble páxina pola maliciosa prensa subvencionada que ataca con firmeza os concellos onde non gobernan as gaivotas, mais nesta ocasión, foi ese diluvio universal caendo sobre Portozás o causante do fracaso do seu estreno pasado por auga.

O solazo deste venres pola mañán, 29 de xaneiro, no fin de mes dun 2016 marcado pola crise, evidenciou que tendo donde aparcar, coa rua principal despexada, esa praza ateigada de feirantes e tamén bares e comerciantes, que ainda por encima rima, sentenciou o acerto das autoridades municipais da nosa vila morena galega nese novo oco onde hai espazo para todo o mundo.

Como ten que ser !!!!!!

 

Redacta: Óscar de Souto

Escritor bergantiñán.

Enlace a crítica nomeada no artigo:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/laxe/2016/01/23/chaparron-agua-quejas-estreno-nueva-feria-laxe/0003_201601C23C2991.htm

 

Enlace a páxina de facebook do Concello de Laxe:

https://www.facebook.com/concellodelaxe/?fref=photo

 

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en O ÉXITO DA NOVA PRAZA DA FEIRA DE LAXE

FEIJOO, COSTA DA MORTE, CROCODILOS, SUBVENCIÓNS E POETAS

A gran nova do xornal “La coz de malicia” na edición Bergantiños, Soneira e Fisterra, deste  sábado sabadete, 23 de xaneiro de 2016, foi esta gran frase histórica de Feijoó que desconecta na Costa-Morta, asasinada por eles mesmos, ZONA DESERTA E ANTI-ESTRÉS ……que tal ….¿cómo lo ves? …..e dio alegremente e queda tal pancho.

 

Neste caso, e sen que serva de precedente, co propio subtítulo do artigo, deste artigo de opnión, e tamén co enlace a esta nova que adxunto, xa teño todo redactado. E prosego co resto de novas nesta edición tan suxerente, como esta a ocorrer neste xornal de cote. Que terror !!!!

Adxunto enlace da nova :

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2016/01/23/feijoo-span-langgl-costa-da-morte-e-mellor-hai-cando-quero-escapar-vou-alispan/0003_201601C23C5991.htm

 

POESÍA NAS NOSAS COMARCAS

Con esta interesante rejheifa en castelán de José do Zoqueiro, presunto “autor” nado en Carballo no 1914 cubren esa páxina completa na edición de papel e tamén na dixital, e xa escomeza o poemiña con ese título que ten ( ora sen h), entre outras jaimitadas, impresionante obra digna de tal homenaxe en tan insigne xornal, con loubanzas sempre os autores falecidos ……porque xa nada lles poden decir nin nada poden redactar.

Enlace a gran homenaxe:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2016/01/23/memoria-jose-zoqueiro/0003_201601C23C12991.htm

 

262632_544323945595955_1263374871_nEsquéncense, iso si, de Xaime Trillo, David Creus, Iria Mclestón, Rosa Lois Caamaño, Álex López, Esther Linares, Manuel de C. (tamén), Silvia de Fisterra, J. M. de Olveiroa, Claudia Castro, …. , e as veces tamén de Serxio Iglesias, Roberto Traba, Modesto Fraga, Alexandre Nerim, Branca Vilela, Miro Villar, Maria Lado & cia, Rosalía Fernández, Xosé Iglesias, ………buuuf, e tamén eses ausentes na emigración, por soposto, esa emigración post-crise, no eterno esquecemento perpetuo, ademáis dos centos de anónimos descoñecidos, centos ou cecáis ainda máis…..e ….. (a min xa nin me conto, ¿para qué?…. poetas e poetisas vivos/as das nosas comarcas,  eternos descoñecidos e algún outro algo menos coñecido do que debería ser, neste tipo de prensa……. tan, tan, tan …… informativa.

E xa sen máis que contar pechamos este asunto,  porque …….. ¿Qué máis podo dicir?

 

 

AUTÓPSIA Ó CROCODILO DOMÉSTICO DE MALPICA

 

http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2016/01/Uns-surfistas-atopan-morto-un-crocodilo-nunha-praia-de-Malpica.jpg

http://quepasanacosta.gal/wp-content/uploads/2016/01/Uns-surfistas-atopan-morto-un-crocodilo-nunha-praia-de-Malpica.jpg

¿Cómo pode ser posible que fagan unha autopsia, in estremis , o xa incinerado animaliño este do que tanto se fala e descoñezan: as causas da morte, clase de cocodrilo, procedencia, data apoximada da morte, etc….. ? A teoría de que sexa un presunto animal doméstico, un cocodrilo de metro e medio, encántame.

A nova é moi entrañable.

Enlace o crocodilo posiblemente doméstico:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/malpica-de-bergantinos/2016/01/23/procedencia-cocodrilo-rias-incognita/0003_201601C23C6991.htm

 

 

A NOVA PRAZA DA FEIRA EN LAXE

zona paseo marítimo de Laxe

zona paseo marítimo de Laxe

Nese estreno estiven por ali, máis sen sair do coche, pois caeron ese venres pola mañán chuzos de punta, único motivo da falta de postos e compradores, nun lóxico emplazamento para que ambulancias e vehículos poidan (por fin) aparcar e pasar por esa  rúa de Laxe onde xa cerraron catro locais estes meses pola crise e tamén, como non, porque visitantes, coches, feira e comercios deben atopar espacio para todos, e con total seguridade…. exite espacio na vila, dou fé.

Enlace a crítica do sábado:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/laxe/2016/01/23/chaparron-agua-quejas-estreno-nueva-feria-laxe/0003_201601C23C2991.htm

http://resultados.elpais.com/elecciones/2015/municipales/11/15/40.html

 

 

CARBALLO TAMÉN NO PUNTO DE MIRA

Das eternas chorradas sobre Carballo prefiro non pronunciarme, a propia nova xa se define:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/carballo/2016/01/23/verde-beneficia-ciudades/0003_201601C23C3992.htm

 

http://resultados.elpais.com/elecciones/2015/municipales/11/15/19.html

A CORUÑA É DE BERGANTIÑOS

Cubren unha páxina completiña cunha noticia de A Coruña na sección de Berganiños-Soneira-Fisterra, que …. casualmente nesa Cidade da zona Ártabra tampouco gobernan os da dereita.  Non deben ter novas dabondo sobre as nosas comarcas, ¡que pena!, deberían leer o http://quepasanacosta.gal/ ……. ou que me chamen a min e doulles eu unhas cuantas novas, ….e   ademáis de balde.

Alucinante.

 

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2016/01/23/coruna-redisena-mapa-judicial-traslados-edificio-tabacos/0003_201601C23C7991.htm

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

UN POETA BERGANTIÑÁN, PERO VIVO, …..DE MOMENTO.

 

——

Novas relacionadas:

28/12/2015

A Xunta deulle 1,7 millóns aos grandes medios en concepto de axudas en 2015

O Grupo Voz recibe case a metade do diñeiro.

…..

Enlace a TAN FERMOSA nova:

http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/27305-xunta-deulle-17-millons-aos-grandes-medios-concepto-axudas-2015

 

…..

 

Concordia parvae res crescunt, discordia maximae dilabuntur”……

 

Postdata: Dende o 28 de decembro trazaron un rumbo editorial onde a crítica destructiva a certos municipios (según a cor política do seu gobernallo) queda patente neste artigo de opinión, ou asi mo parece, máis eu a isto non lle chamo PERIODISMO INFORMATIVO porque seguro que existen mellores adxetivos. Prefiro que os imaxinen xa que tan ben se lles da, agora, isto de inventar.

Felicidades por todo !!!!!

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en FEIJOO, COSTA DA MORTE, CROCODILOS, SUBVENCIÓNS E POETAS

OBSCENIDADE, SEXO E POESÍA

Son estes tres palabros que, como auga e aceite, non dan conxugado cando o poeta, como máxima expresión de pertenza a un Pobo, xa nin pretende conxuntalos, neste tempo onde as circunstancias obrigan a versar sobre os laios dun Pobo violado, derrotado, emigrado, desleixado i eternamente mudo.

12541024_1542140389430961_5695467206071775192_nÉ tempo de versar sobre as causas e sobre os causantes de todos estes males da nosa era, esta obscenidade dos traidores copulando cos bandidos saqueadores da nosa identidade nacional, o sexo da nosa lingua morrendo de amor en cada palabra trocada, sexo multi-idiomático, esa estocada de non ter idioma no falar cotiá do Pobo, nese longo silencio petreo dunha población que foxe da literatura e dos libros coa bendición, como non, do alto mando. A nosa lingua vella, nai do castelán, irmán do portugues, filla do latin, hoxe perde palabras tódolos días nesa sustitución constante que avanza inexorable como unha infestación de transmisión oral desgraciadamente imparable. Somos testemuños do padecemento irrecuperable do idioma galego por falta de lectura e por falta de uso, entre outros síntomas, deste desleixo crónico severo, sen recuperación posible.

bgalega8E ainda lembro, ainda, aquel celtismo galego que foi un feito diferencial nacionalista, unha ideoloxia xa morta, perdida na arela dos tempos remotos, como un contaxio daquelas ideas centro-europeas que se tecian na tramolla dun teatro onde a sangue acabou derramándose nese apocalipse da esperanza, xa  tantas veces asasinada, a esperanza dos pobos e das grandes ideas. Daquelas ideas eidistas, de principios de século, onde rexorde o nacionalismo galego que fundou o estatuto de autonomía como inxenio máxico para seguir, dalgún xeito, neste “Estado de Malestar”…. hoxe tan de moda. Si, a copa do noso escudo non contiña viño tinto das adegas do Miño, non, contiña a sangue dos nosos ancestros que seguen soterrados nalguha fosa común cecáis alén do Ebro, cecáis nas beiras do Duero, soterrados no esquecemento dalgúns traidores que falando en galego normativo e autoproclámanse defensores da Patria galega mais son os seus feitos caciquiles, elitistas, copia exacta da dereita anti-galega, son eses amizades perigosas, e eses feitos separatistas e obscenos os que axudaron moito a alonxar a este mesmo Pobo, non só do Nacionalismo galego, senón tamén de calquer feito diferencial do mesmo, a idiosincrasia morreu nas mans deses mesmos defensores …. defensores de si mesmos, por suposto, defensores que coa súa mensaxe grandilocuente, enfática, pomposa, noxenta…. alonxaron a cidadanía de calquera cousa que poida somellar galeguista. E doenme os tímpanos cando escoito a algún talibán ultra-ortodoxo hiper-nacionalista culpando a xente destes problemas que expoño aqui, neste humilde artigo, cando estes talibáns tiñan que rachala camisa e petar forte contra o peito nun mea culpa, mea culpa, mea culpa, máis que innegable. Parece mentira que eu, que nada entendo de política, teña que decir isto, aqui e hoxe, e deste xeito, porque é unha arcaica cantinela vox populi que nas votacións estatais deste nadal deixaron sentenciado totalmente os propios resultados. Pero xa levamos  trinta anos de retraso no, xa imposible arranxo, deste desastre absoluto que chaman Galicia. Ten que ser a población a que erga, con honra e coraxe, a bandeira dunha idea que debe triunfar primeiro, nas rúas e nos corazóns, para vencer despois nos feitos e nas nosas vidas, …..a xente, ten que ser a xente. E, agora, que os falsos poetas, eses que artellaban grandes poemas prosianos, inintelixibles, eses que gañaban premios con cheque e publicación, eses de caché e carnet de nacionalista, agora que estan sen subvencións, agora adícanse a outras sinvergüencerías, e algún ata se meteu na política, gran choio, un traballo axeitado, propicio,  para estas ratas de cloaca que aspiran sempre a poñelo cazo mentras latrican longuísimas chorradas, eso si, como non, en galego normativo.

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Sen idioma, sen pobo, sen tradición, sen mocidade, sen esperanza, sen re-evolución…. só podemos versar sobre aquel recordo, aquel recordo daquel día no que fomos un País que soñaba con ser libre escoitando poemas que escribian poetas, entendendo os poetas e os poemas, eso si, dos que escriben verdadeira poesía. Poemas dos poetas de verdade. Verso, recordo e soño que o meu Pobo sexa un Pobo e que o meu País sexa un País. Soño, recordo e verso intentando non mesturar endexamáis, poesía, sexo e obscenidade, nun mesmo poema.

Soño, ……ainda sigo soñando.

 

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

 

pintor de follas en branco.

 

 

Laxe, 16 de xaneiro de 2016.

 

FINAL 1

 

Publicado en Sen categorizar | 2 Comentarios

Ó NOSO XEITO 2016. 12ª EMISIÓN

12476268_1732887683613068_289911341_nEscomezamos este 2016 con un novo programa da goleta radiofónica Ó NOSO XEITO, de radio Roncudo Corme e retransmitidos, o unísono por radio Neria Corcubión. Este venres 8 de xaneiro ás 22 h. nese trepidante directo das derradeiras radios libres da Costa Verdescente. Óscar de Souto e Iván Pereira fusionarán cultura, radio, sociedade, novas e música para que esta decimosegunda emisión da segunda singladura chegue a toda a Costeira dende Muros ata Malpica pola 106.1 FM  Norte e 107.8 FM Sur. O programa repítese os sábados pola mañán as 11. Séguenos tamén polo facebook nesta entrada: https://www.facebook.com/groups/517036121805142/?fref=ts

Medren as nosas Comarcas, medre a nosa Costa e medren as nosas derradeiras  radios libres !!!!!!!

Para o resto do planeta tamén poderedes escoitarnos por internet nas seguintes entradas:

 

http://radioroncudo.caster.fm/

https://radioroncudo.wordpress.com/

http://radioneria.blogspot.com/

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en Ó NOSO XEITO 2016. 12ª EMISIÓN

UNHA DE CAL E UNHA DE AREA

UNHA DE CAL E UNHA DE AREA

 

Mentres a Deputación, dona e señora das nosas reseñas turísticas bergantiñáns, pecha as portas de Don bater, dun forte portazo, as necesarias actividades socio-culturais, nesa impresionante réplica do berce do Megalitismo galego, aproximación mutua e agarimosa ó noso Pobo, a tan importante sepulcro….. e mentres acontece iso…. silvas e musgo, hongos, bacterias e humidade toman por asalto o Dolmen real, derradeiro gran tesouro emblemático da nosa arqueoloxía neolítica galega e Ibérica. Só queda tapialo con cal viva coma nun pesadelo ……durísimo e incomprensible.

 

C06M3117Tivo que facelas maletas o gardián de Dombate, Lito, Angel Eiroa, que xa non explicará máis esas cuestións técnicas que propiciaban luz a esa longa noite de pedra informativa de cinco mil anos baixo terra. Tampouco poderemos contar con ese guia local borneirán, amante da súa propia parroquia e do seu Dombate, pois agora será, novamente, o silencio e a noite, as tebras e esa cal que soterrarán de cegueira esa gran cúpula acristalada que garda un símbolo do pasado ancestral galaico, hoxe, en perigo de morte.

E tamén quero anotar algún apunte de aninovo sobre as areas, esas areas pontecesáns que tanto amou o bardo, Eduardo Pondal, cando se comparou cun cisne cantor defensor desas mesmas areas douradas e, tan benqueridas, para toda Galiza. Pois el dicianos: ¿qué din os rumorosos….?

Esteiro do Anllóns. foto de XENTE DE BERGANTIÑOS, grupo de facebook

Esteiro do Anllóns. foto de XENTE DE BERGANTIÑOS, grupo de facebook

Os rumorosos falan de palangres e redes na boca da barra con lanchiñas clandestinas nese nocturnidade que todo o oculta. E falan, as malas linguas, de furtivos mariscando almejas coquinas nas areas da Illa Tiñosa, os pes do Monte Branco, con impunidade nas mareas diurnas do verán. Falan os rumores dos rumorosos de cuotas de berberecho apañadas de noite, máis que de día, por eses mesmos furtivos que non teñen dabondo con nada. E falan os que latrican esas malintencionadas letanías de casas onde mercar miñoca e mangón, sen declarar, e viveiros de gavilán (unha lombriz de mar moi cara, alimento fundamental dos peixes) que se exporta a Cataluña e Francia, sen os permisos correctos e sen o control correspondente. Todo rumores. Ata contan tamén os rumorosos, que eses mesmos bandidos ególatras, teñen agora a licencia legal das autoridades sobre os poliquetos (lombrices para pescar), como derradeira estocada a maltreita ribeira do Esteiro do Anllóns.

Se tales rumores fosen certos, ogallá non o sexan, os xubilados e desempregados (amplia maioría) que afogan as súas tristuras na pesca deportiva tradicional con cana e cebo, ¿ terían que retirar as súas gamelas pra terra firme, e xa non poderían considerar súa esa tan amada ria, onde a pesca deportiva ancestral é antídoto anti-alcohol, anti-estres e  anti-suicidios…. calma de tódalas penurias….. xa non poderían apañar miñocas para pescar nesa lagoa salgada propiedade de catro mangantes….. coa bendición do alto mando?

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Unha inmensa ringleira de postes invisibles rodeana como marcando unha extensa marisqueira privada propiedade dos malechores e dos saqueadores asasinos do mar. Pero cando algo que é considerado como común e valorado como algo de todos pasa a ser de catro nadamáis o que acontece normalmente e que as areas transfórmanse misteriosamente en cal viva, con cianuro e tóxicos perigosos, que esbaran por tódolos regatos camiño do mar. Porque ninguén valora a inxustiza e o desafiuzamento do común, e iso mesmo, co tempo, acaba en guerra e contaminación, desastre que fai libre, por sempre,  un territorio onde o cisne cantor desexaba repousar como última voluntade poética símbolo desa viaxe final da alma, rio abaixo….. camiño do mar.

Non podemos ter nada .!!!!

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO.

Cabana de Bergantiños, 1/1/2016

 

 

Enlaces relacionados:

http://galego.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/cabana-de-bergantinos/2016/01/02/gestion-cultural-dolmen-dombate-pasa-diputacion/0003_201601C2C1991.htm

 

http://galego.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2015/12/31/mariscadoras-anllons-podran-extraer-poliquetos/0003_201512C31C3995.htm

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en UNHA DE CAL E UNHA DE AREA

A POETISA DOS MIL PREMIOS

http://quepasanacosta.gal/rocio-leira-gana-o-iii-certame-de-poesia-xose-m-lopez-ardeiro-convocado-polo-concello-de-negreira/

http://www.lavozdegalicia.es/carballo/2010/05/14/0003_8482561.htm

 

Rocío Leira, é a poetisa dos mil premios

Rocío Leira Castro (Pereiriña – Cee), coa súa obra “Obituario”, presentada baixo o pseudónimo de Xanela, resultou a gañadora do III certame de Poesía Xosé M. López Ardeiro, que tivo lugar o pasado venres no concello de Negreira. O certame ó que se presentaron máis de 260 obras, tiña como membros do xurado a persoeiros coma Xurxo Souto. 

O xurado – formado por José Antonio Ponte Far, Xulio López Valcárcel, María López Sandez e María Rey.

NOVA GAÑADORA TAMÉN NO 2014 :

O xurado selecionou á obra Cita con Lola de Rocío Leira Castro como vencedora no certame de Novela Curta.

http://axendaaelg.blogaliza.org/2014/01/22/entregados-os-premios-xose-m-lopez-ardeiro-e-novela-curta-de-negreira/

MÁIS INFORMACIÓN DE INTERESE :

http://www.editorialgalaxia.com/autores/autor.php?id_autor=1033#

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A POETISA DOS MIL PREMIOS

ROTEIRO DO RAIO VERMELLO NO DOLMEN DE DOMBATE 2015

Quixemos facer unha representación artificial dese raio vermello do neolítico no amencer do solstico de inverno nas portas do Dolmen de Dombate en Cabana de Bergantiños, aquel monumento funerario pétreo do que falou Eduardo Pondal, e en plena representación…. apareceu no monte Gontón ese raio vermello, polo este, no mesmo intre exacto do amencer, pero, de verdade, natural, nun despexado entre as nubes, ante o espasmo ollar de todos nós. O meu soño, esa teoria que chaman pseudo-ciencia, como di a wikipedia….. cando buscas megalitismo no google. Mais, non, non é unha unha teoria, non é un soño, non é imaxinación, non é unha das miñas tolemias absurdas, …. tampouco é literatura…. é un raio real que mañán pola mañán cedo verei de novo, outra vez, se as nubes me deixan soñar esperto. Foi algo inolvidable.

 

https://www.facebook.com/events/962142327207563/
NOVA NA PRENSA :
     http://galego.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/cabana-de-bergantinos/2015/12/20/cabana-aunara-astronomia-literatura/00031450565583327540135.htm

C06M3117Quixemos facer unha representación artificial e simbólica do que podería ser un amencer vermello, tal e como o faría o chamán do dolmen de Domate no 3000 antes de Cristo para ese acto funerario máxico no solsticio de inverno, cando se abria a porta de pedra no monumento funerario…. nese acto funerario ancestral ….pero, ante a sorpresa, miña, e dos asistentes ó acto, polo monte Gontón, no este da entrada do dolmen, xusto no momento dese amencer, o ceo iluminouse de roxo intenso por uns minutos e os guardians, esas figuriñas que custodian a entrada do dolmen, causaron esa sombra rosacea pero sen o foco, e dicir, de forma natural e real. Impresionante !!!!

 

O que xa nomearon como “o coidador do Dolmen”, Lito, Angel Eiroa, parou as suas explicacións técnicas sobre o Dolmen, ante tal suceso, máxico e sorprendente.

 

Acertei pois coa miña louca teoría pseudo-científica porque ante todos os presentes… fíxose realidade o imposible.

 

Eran adoradores do Deus Sol, polo que elixiron ali, nese punto tan concreto,  o Dolmen, a varios kilometros da canteira para que, no centro da gándara de Dombate (da que falou Eduardo Pondal,  o Sol, causara esa iluminación vermella e alucinante, nesa data tan sinalada e clave do Solsticio…. 22 de Decembro de 2015, que hoxe pasamos ao Nadal, para seguir , ainda agora coa celebración dese festexo, o nacemento do novo ciclo de luz e da medra da luz e do día…. metáfora do renacer, da re-surrección da alma do enterrado, sempre xefes ou persoas moi importantes naquel tempo. A tradición do neolítico bergantiñán segue ainda moi vivo. Somos xa a Costa do Solpor, agora, moito máis ca nunca. Somos a Costa da Vida que desexa re-nacer outra vez.

 

Jose Antonio Andrade

Jose Antonio Andrade

– Despois fomos a pé ata o Castro de Borneiro, A Cibdá castrexa , a 4 kilometros, e percorremos cada palmo do Castro, e ali decatamonos de que a entrada principal e o camiño central da cidade castrexa tamén esta orientada cara o solsticio de inverno no seu amencer…..que casualidade non ?

 

Falou tamén Jose Antonio Andrade (o escritor de Coristanco) que tamén nos acompañou. Moi interesado polo acto e pola data e polo acontecido.

 

Eu, ademáis de falar da miña teoría do raio vermello e a importancia do solsticio de inverno …. recitei un poema que fala do tema, por suposto, pouco despois dese amencer natural vermello, en riguroso directo, ante sorpresa e asombro do público asistente a este primeiro festexo da gran data do noso pasado, hoxe re-nacido.

 

descargaLito, Angel Eiroa, comentounos tamén que o ano pasado uns arqueologos especializados en cosmo-arqueoloxia pedíronlle permiso os seguritas do Dolmen para abrir a tapa de pedra do Dolmen nese momento do solsticio de inverno no 23 de decembro do ano pasado (2014) para ver , en persoa, como se iluminaba en tonos rosaceos o interior do Dolmen, pero, por suposto, non lles deixaron, para non estropear tan importante peza.

– Anoto esto último como anécdota curiosa.

Ogallá sigamos con esta rexurdida tradición milenaria nos anos vindeiros.

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Redacta: Óscar de Souto

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO

Borneiro, Dombate, Cabana de Bergantiños, 22 de Decembro de 2015

 http://www.concello-cabana.es/ga/web/index.php?dep=1&mod=not&ide=822

MÁIS INFORMACIÓN DIXITAL :

Ciertos autores postulan que hay una conexión astronómica en muchos monumentos megalíticos. Consideran que Stonehenge pudo ser un observatorio y que su disposición (y la de muchos otros yacimientos) está orientada según los ciclos celestes. Prácticamente todos los dólmenes tienen el corredor alineado hacia el solsticio de invierno y los petroglifos circulares galaico-portugueses señalan éste u otros acontecimientos anuales mediante la sombra que proyectaría un gnomon que se situara en su centro…….

https://es.wikipedia.org/wiki/Megalitismo

Ni el complejo megalítico de Stonenghe (3000 a. C.), ni el túmulo irlandés de Newgrange (3300 a. C.), ni las 13 torres solares preincaicas del Chankillo peruano (2300 a. C.), el templo solar más antiguo de la humanidad podría ser la Cova del Parpalló (21000 a. C.). Cada amanecer del solsticio de invierno, fenómeno que trae la noche más larga del año el 21 de diciembre, el Sol ilumina la galería más profunda de la cueva santuario de la Safor.

……

http://www.diarioinformacion.com/cultura/2012/12/26/sol-paro-cova-parpallo/1328137.html

 

 

el solsticio no es solo una cuestión de astronomía.

Desde tiempos ancestrales los solsticios han influido enormemente en las culturas y las tradiciones religiosas, por lo que no es ninguna casualidad que las festividades modernas se solapen con celebraciones paganas.

…….

http://www.nationalgeographic.es/noticias/solsticio-de-invierno

 

ARTIGO NA PRENSA SOBRE ESTE TEMA :

“¡Oh Shamash, único ti que disipas as tebras! E fas arder o mediodía e fas granar os prados. Fielmente segues a túa marcha a traves dos ceos e cada día vistes a extendida terra !”. Himno ó Deus Sol. Babilonia, siglo VII a.C 

http://www.eldiariodealaracha.es/o-dolmen-de-dombate-e-o-raio-vermello-solsticio-de-inverno/

 

 

 

OUTRO ARTIGO DE INTERESE :

http://trecepoemas.blogaliza.org/2012/09/24/a-cousa-de-dombate-a-debate/

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en ROTEIRO DO RAIO VERMELLO NO DOLMEN DE DOMBATE 2015

12 DO 12 ÁS 12 : A NOSA COSTA “EN PÉ DE GUERRA”

Os mariñeiros de Malpica interceptaron a Nuñez Feijoo na rúa para que todo Galicia poidese ollar a madeira dun Capitán da nosa Autonomía desatendendo as súplicas dos derradeiros homes e mulleres que sobreviven da pesca do cerco e das artes menores. A madeira dun Capitán que xa non representa os galegos e as galegas.

video do suceso:

https://www.facebook.com/euapoioocercodegalicia/videos/1127258387286342/

Toda a liorta social alzouse o sábado 12 do mes 12, Decembro, e ás 12 da mañán. E foron precisamente os nosos heroes salgados os que, despois dun mes acampados perante o edificio da Xunta, sen resposta, tiveron que tomar por asalto, en tropel, San Caetano, nesa hora e nesa data sinalada, para lanzar un derradeiro S. O. S. a toda Galicia, …. para implorar que se salven os derradeiros peiraos e barcos que ainda non desgüazaron. O mar morre ante a ollada impasible dunha poboación dormida, xa fai moito tempo. Só protestarán agora cando se remate o pouco diñeiro que queda para pagar as pensións. Si, eses fondos que están investidos en bonos americanos aló en Wall Street. Despois, cando falten as pensións, despois si que vai protestar Galicia enteira. Pero vai ser demasiado tarde, claro.

12373230_10153731671147177_5583621486090070804_n

Tamén nesa data 12-12-12, en Malpica, unha cadea humana, especialmente numerosa, que apoiaron a Hadrián e Nieves para pedir unha atención educativa domiciliaria e sanitaria para certas persoas que o precisan, por desgraza, moi imperiosamente. Estes mil veciños que acudiron a esta cita estarían pensando, seguramente, neses 700.000 millóns de euros que se gastan cada ano na administración do Estado (ceas, choferes, etc…) e para axudar a un pobre non hai nin sequera un euro.

Que terror !!!

http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/27051-medio-cento-tractores-bloquean-grandes-superficies-comerciais-francesas-coruna

http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/27051-medio-cento-tractores-bloquean-grandes-superficies-comerciais-francesas-coruna

Mazaricos novamente en pé de guerra pola defensa do sector agrario. Liderando esas marchas tractoriles que colapsan as entradas de Carrefures e Alcampos, onde esas compañias millonarias extranxeiras, venden como producto de marca barata o noso leite galego. As derradeiras granxas que ainda non pecharon perden diñeiro en cada litro de leite que mal-venden a 28 céntimos cada litro, moi por debaixo do que lles custa a eles producilo. As granxas teñen gastos e os veterinarios non veñen de balde. ¿non? . Vender un producto por debaixo do precio de coste e eso é ilegal según as leis do mercado internacional. Ainda, sabendo esto, seguen sen axudar a nosa xente do campo. Gravísimo erro apostar polos maletíns de billetes manchados dalgún gran empresario, seguramente, e ser xordo para os berros suplicantes dun pobo o que, en teoría, deberían defender destes atracos impúdicos.

Ponteceso, tamén é nova, triste, pois acaban de anunciar o despedimento de doce membros do GES (Grupo de Emerxencias Supra-municipais) da vila de Eduardo Pondal. Estes axentes, “tipo bomberos”, que son demasiado necesarios para a nosa zona. Espero, pois, que a Xunta e o Concello de Ponteceso se poñan pronto dacordo e solten a xarda. Home non !!!

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/ponteceso/2015/12/12/concello-notifica-despido-12-trabajadores-ges-ponteceso/0003_201512C12C4992.htm

Outra das novas que nós remitía Tatiana Rellán de Cesullas-Cabana son estas actividades de Baio, na Porta Grande de Soneira e Berganta, onde feira, locais, Concello de Zas, Deputación da Coruña e veciñanza, puxéronse todos dacordo para artellar unha gran navidade con actos moi interesantes. Baio renace outra vez….como debe ser !!!!

12342679_10207928189465808_3756931324466652527_nPara despedir este outono estaremos, en persoa, no amencer do día 22 de Decembro no Dolmen de Dombate, en Borneiro, Cabana de Bergantiños, con un roteiro literario e cosmo-arqueolóxico chamado ROTEIRO DO RAIO VERMELLO DE DOMBATE. A máxia dese raio de sol na apertura da tapia do sarcófago milenario será o gran punto de encontro do presente conectando coa maxia espectacular dese pasado tan chamativo. Estades convidados.

https://www.facebook.com/events/962142327207563/

http://www.eldiariodealaracha.es/o-dolmen-de-dombate-e-o-raio-vermello-solsticio-de-inverno/

 

12241279_10207943029716805_1467567906553347388_nTamén no mundo literario a escritora de Fisterra, Branca Vilela, revolucionou o mundo da poesía en todo o planeta como ideóloga dun gran macro-evento  solidario internacional para recaudar alimentos, libros e xoguetes para as casas afectadas por esta crise artificial que sufrimos todos. Ela mesma dixo: “O poeta non vive do verso, máis o poema pode dar vida”. E asi foi. En Ferrol plantamos a primeira semilla perante as portas de Navantia (en plenas protestas obreiras) para levar a cabo un recital colectivo solidario na Fundaçom Artabria de Esteiro onde recitaron os poetas: Karlotti Valle de Poesía Salvaxe Ferrol, Iolanda Teixeiro Rei (Ferrol), Branca Vilela (Fisterra), Miguel Vento (Valdoviño), Ricardo Souto Morano (Cambre), Miguel Melero (Culleredo) e Óscar de Souto (un servidor) recitando e facendo de presentador improvisado. Foi o sábado día 5 deste mesmo mes e recaudáronse 400 xoguetes para que Maria Sanjurujo Prado e o grupo de facebook “Te lo regalo Ferrol” os levasen a esas casas da zona onde este nadal terán libros para leer e xoguetes para xogar. Como ten que ser !!!! Ogallá copien esta idea nas nosas Comarcas.

A iniciativa de Branca Vilela deste II Recital Solidario Internacional, (¿Verso que traes ? … Esperanza !!! ), tamén se vai celebrar en Corcubión o domingo día 20 ás 20 h con Suso Bahamonde (entre outros),  Madrid tamén o día 20, e o día 17 ás 20 h será o unísono en: A Coruña, Ourense, Barcelona, Ibiza, Canarias, Rioja, Sevilla, Bilbao, Argentina, Miami, Holanda, etc….. sobran as palabras, é….. impresionante !!!!!.

Ogallá que as boas iniciativas vaian a máis e,…. ogallá que estes últimos berros secos da nosa xente se poidan escoitar máis aló de Santiago e de Madrid, e que algo, ou alguén, salve este fermoso verxel verdescente, hoxe, afogado, exprimido, saqueado, tocado …. e case afundido.

S. O. S.

 

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Redacta: Óscar de Souto   

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO

Vila de Laxe, 12 de Decembro de 2015

Hora: 12:00 o`clock

 

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en 12 DO 12 ÁS 12 : A NOSA COSTA “EN PÉ DE GUERRA”

PROGRAMA Ó NOSO XEITO DE RADIO RONCUDO CORME

 

 

 

 

 

 

 

 

sábado 12 do 12 ás 12 de 2015

12241279_10207943029716805_1467567906553347388_naqui vos deixo a décima entrega da segunda singladura 2015 da goleta radiofónica Ó NOSO XEITO, emitindo dende o Roncudo cormelán e retransmitidos por Radio Neria Corcubión de Iván Fórmula Neria.
De temonél tiven a sorte inmensa de poder contar coa axuda indispensable do meu socio Óscar Manuel Rey Calo. Entrevistas a Ricardo Souto Morano (Cambre) e a Lucía Pastor (Alicante).
Pequena homenaxe a Fundaçom Artabria e a Miguel Vento (Miguel A. Neira Romero) , Miguel Melero, Branca Vilela, Iolanda Teixeiro Rei, etc….
E tamén, como non, a Maria Sanjurjo Mary e a todos os do grupo “Te lo regalo Ferrol”.

Laxe, tamén presente pola 106.1 FM e 108.7 FM para toda a nosa costa dende Malpica ata Muros.

Medre a radio libre e medre sempre !!!!!!

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PROGRAMA Ó NOSO XEITO DE RADIO RONCUDO CORME

“GALIZA ….EN PÉ DE GUERRA” , DOCE DO DOCE ÁS DOCE

DOCE DO DOCE ÁS DOCE:

“GALIZA ….EN PÉ DE GUERRA”

 

Despois dun mes enteiro acampados perante a Xunta, aló en Compostela, os nosos derradeiros mariñeiros e as mulleres do mar toman por asalto San Caetano, nesta data sinalada, mentras os tractores do noso agro bloquean Carrefures e Alcampos en protesta xusta por este espolio ilegal coa bendición dese Capitán que non escoita os noso berros. Galiza está en pé de guerra.

 

Tamén a poesía galega, a de verdade, está tamén en pé de guerra.

 

12011411_901545359920009_5085097987282103265_nAntón de Guizán e os poetas guitíricos tamén se alzaron, por fin, e a súa voz popular causou unha nova re-evolución que xorde na Terra Chá de Manuel María como endexamáis recordamos. Os poetas verdadeiros, os do pobo, xa non escriben para agochar os poemas nun caixón, porque agora é o momento de unificar as nosas voces que proclaman aquilo que a xente fai moito tempo que queria decir ou escoitar. Son a voz do silencio dunha terra saqueada por todas partes. Cuotas no agro e no mar e trabas para impedir que a poboación sobreviva. Cando morren veciños nos pasillos dun hospital saturado e sen persoal os recortes das tixolas deses cans e deses boitres adiñeirados que xa non representan a ninguén.

10394795_914719985226861_890443271899209825_nJosé Estevez, alá por terras luguesas tamén está loitando por darlle voz a todos os poetas verdadeiros que unifican os seus poemas en homenaxe a Manuel María nun libro colectivo que estará xa rumbo a imprenta para ser realidade no 2016. Uns 400 autores anotados neste novo amencer da poesía real que emerxe do Pobo mesmo ante esta necesidade imperiosa de falar, por fin, co abecedario de cada día. Alto e claro, entendible e rotundo. Porque o momento é ese momento do que falaba Eduardo Pondal, o Bardo, cando dixo que os tempos son chegados. E chegaron.

12376714_10207943049597302_7795012551181309577_n

Maria Sanjurjo de Te lo regalo Ferrol y cercanías

12241279_10207943029716805_1467567906553347388_nBranca Vilela, a escritora de Fisterra, ante a misiva do Papa no 1999 de animar os artistas a facer actos a prol da poboación, cousa que debería plantexarse o Banco do Vaticano, máis desta volta no segundo recital solidario internacional ideado por esta fisterrana o éxito escomezou o día 5 de decembro na Fundaçóm Artabria de Esteiro – Ferrol, perante as portas de Navantia, en plenas protestas obreiras, recitamos ali: Miguel Vento, Branca Vilela, Iolanda Teixeiro Rei, Miguel Melero, Ricardo Souto Morano, Karlotti Valle e… un servidor. A entrada a este recital solidario era un xoguete ou un libro para que o grupo de facebook (Te lo regalo Ferrol y cercanías) poidese repartir estes agasallos de nadal a esas casas afectadas por esta crise artificial. E asi foi. Dende o día 1 de decembro ata hoxe ainda seguen chegando agasallos. Catrocentos xoguetes e o contador suma e sigue. Maria Sanjurjo e toda a súa banda organizada están facendo unha laboura de troco por internet de roupa e enseres, sen diñeiro de por medio, alimentos a xente, etc, etc…. porque esta xente son a NOVA RESISTENCIA FERROLÁN POPULAR.

https://www.facebook.com/groups/tloregalo/?fref=ts

Acto seguido, outras cidades do planeta, sumáronse a este concerto internacional de poesía solidaria en  ….. Costa da Morte ( Corcubión) A Coruña, Ourense, Barcelona, Ibiza, Canarias, Rioja, Sevilla, Madrid, Bilbao etc, etc, etc…..

Dende Manchester protestan os nosos emigrados polas dificultades dese voto rogado que lles fai imposible exercer o seu dereito a votar. Outras cidades do planeta con galegos neses paises queixanse desta trampa que ilegaliza as eleccións do 20 D. Esta dictadura inexpugnable pon as normas tamén en quén vota e quen non. Deberían chamarlle VOTO ROUBADO. Os nosos emigrados serán os ausentes neste paripé de trileros e corruptos onde os máis fulleros triunfarán sempre neste circo absurdo onde sen inspectores europeos controlando o reconto…. riome eu do resultado final.

Os recortes causaron víctimas como nun xenocidio ou nunha guerra. Os suicidios pola desesperación absoluta desta crise artificial creada aposta por intereses do gran capital que manexa Estados e Presidentes. Non funciona o “Libre mercado”. Porque o Mercado nunca será libre mentres as mafias e os narcotraficantes, e os multimillonarios, e todas esas serpes e cans, son en realidade os donos do Mercado, e dos Presidentes, e das nosas propias vidas. Cando a fame chega, cando non hai alimentos, cando o sol incrementa a súa forza como nunca endexamáis o fixo…. ¿qué alambrada de cuchillas e pinchos pode frenar a desesperación absoluta deses 300 millóns de seres humanos que van ir rumbo a Europa, si ou si,  por terra ou por mar, cheguen ou non con vida? ¿quén poñerá barreiras dende o Algarbe de Portugal ata Estambúl ? ¿quén?

Refuxiados do clima. O caos total ainda acaba de empezar. Debemos mover ficha para defender a nosa xente con poemas ou coa radio, ou de calquera xeito posible. A situación requiere medidas drásticas.

“Un home grande acepta os acontecementos….. para reconducilos”. – Honoré de Balzac

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

Vila de Laxe,

Sábado 12/12/2015 

hora:12:00 h.

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

CON LAXE NO PUNTO DE MIRA

 

Cando as olladas atónitas divisaron esa esfera indefinible surcando os ceos despexados de Soesto, no anoitecer dun domingo de magosto, onde aquel mar picado foi testemuño impasible daquel obxeto celestial que, de oeste a este, trazou unha liña imposible coa velocidade dun misíl.

 

1203712804_fUnha veciña foi a que fixo saltar a lebre coa súa valente confesión no facebook, nese novo portal colectivo “XENTE E AMIGOS DE LAXE”, pero a súa revelación inadmisible curiosamente foi respaldada por un nutrido grupo de declarantes que se atreveron a divulgar públicamente tal acontecemento, coincidindo ademáis esas versións deste caso tan controvertido. Só un dos tertulianos, comedido e tamén moi educado, prefiriu denominalo “posible dron de posesión doméstica”, sen censurar as convencidas descripcións dos demáis membros. En definitiva …. ¿qué é o que surcou o ceo, dende Soesto ata Laxe, no anoitecer do 8 de novembro de 2015 ? …..“E ata aqui podo leer”.

E precisamente foi ese mesmo día cando se celebraron as probas clasificatorias para o campionato galego de surfcasting (1)  que tiveron lugar na devandita praia de Laxe, na nosa vila morena galega. É unha honra que as nosas areas sexan referencia nacional nesto da pesca deportiva. Dende Carnota, Nemiña, Lires, Traba, Soesto, etc, …. ata o tótem das plaias axeitadas para este deporte….. Razo, por suposto…. mais é o manso e prácido areal de Laxe o que conta con bandeira azul, coa súa branca figura, e ademáis é a mellor acondicionada para este tipo de eventos, tan atractivos para a nosa Costa Verdescente.

imaxe de adiantegalicia ..... http://www.adiantegalicia.es/reportaxes/2015/09/10/creaciones-caoticas-nacidas-de-la-degradacion.html - Xose Manuel Barros en Arteixo - Café de Fábula na rúa Eugenio Carré (preto do balneario arteixán)

imaxe de adiantegalicia ….. http://www.adiantegalicia.es/reportaxes/2015/09/10/creaciones-caoticas-nacidas-de-la-degradacion.html – Xose Manuel Barros en Arteixo – Café de Fábula na rúa Eugenio Carré (preto do balneario arteixán)

Foi Xose Manuel Barros, alma máter da Asociación Mar de Fábula, un dos culpables, directo ou indirecto, de que as nosas franxas litorais acabasen no punto de mira de toda España coa súa laboura, colectiva e voluntaria, de limpeza dos plásticos e refugallos que emponzoñaban “as areas de praias tan bravas”** . Foi tamén moi eloxiado pola crítica ese artigo seu falando do corredor marítimo de Fisterra que a vinte millas do litoral mantén un tráfico de buques que acada a cifra de corenta mil navíos o ano, nada máis e nada menos, de tódalas nacionalidades e bandeiras. Bidóns baleiros con letras exóticas e símbolos de “contido tóxico considerablemente perigoso”, riscos que aboian, en ocasións, nas nosas ribeiras. Outros moitos, a saber cantos, acaban no fondo do fondo do mar.

12235145_1648456602093071_4892633868642691845_nPrecisamente este mariñeiro xubilado, Xose Manuel, de orixen ferrolán, pero con casa en Camelle, e co seu corazón xa eternamente plantado nesta rexión agreste e oceánica, expoñerá unha pequena parte do seu traballo artístico e atlántico nesa mostra de artesanía comarcal, tan suxerente, que vai ter lugar o día 22 deste mes, domingo a tarde, no pavillón de Laxe, e por ali andarei ….“in person”, pois a cita esta promete sorpresas.

Décimo terceiro aniversario do afundimento do Prestige e 125º aniversario da traxedia do H. M. S. Serpent, Cabo Vilán,  foron só algunhas das escuras conmemoracións neste mes de novembro.

¿Será decembro un mes tan mariñeiro e soleado como foi este novembro? Este mes que foxe como ese misíl circular e celeste que nos deixou pasmados aquel día oito de novembro, algo antes dese venres trece tan lamentable que marcará a fogo pra sempre a lembranza dos nosos naufraxios….. e tamén o naufraxio da paz europea cando París se afundía en só unha hora.

Ogallá que sexa este nadal un decembro de cambios importantes e, ante todo, de paz.

Redacta: Óscar de Souto

pintor de follas en branco

http://www.aelg.org/centro-documentacion/autores-as/oscar-de-souto

Vila de Laxe, 16 de novembro de 2015.

 

Notas:

  1. Surfcasting: O surfcasting é unha modalidade de pesca deportiva ou de afición, consistente na pesca con cana, que se practica dende a beira da plaia. É unha forma de pesca moi coñecida e relaxante, excepto cando é  por competición.

* “as areas de praias tan bravas”** …. Extracto do poema Artaigo do poeta arteixán Antón Borrazás.

Artigo de X. M. Barros : “O corredor de Fisterra nutre de basura plástica a costa”

pincha aqui pra leer o enlace ó artigo:

 o corredor de fisterra nutre de basura plastica….

Cos refugallos, cordas, plásticos, etc que atopa pola costa Xose Manuel fai este tipo de xenialidades.

Cos refugallos, cordas, plásticos, etc que atopa pola costa Xose Manuel fai este tipo de xenialidades.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en CON LAXE NO PUNTO DE MIRA

ESTA NOSA COSTA DO SOLPOR

Foron moitas as voces que bruaron nestas agrestes soidades laiándose dese maldito alcume de “costa da morte” inventado nun pasado próximo onde as compañías de seguros tiveron que afloxar a carteira para pagar grandes sumas de diñeiro a eses armadores adiñeirados que xogaron os barquiños e os naufraxios nesta costa asediada de tempestades e salseiros. A morte foi un suculento lucro para capitáns alcóholicos e compañías extranxeiras que abrigaron as súas naves nos rochedos e baixeiros da nosa fermosísima “Costa do Solpor” para incrementar a liquidez das súas empresas sen ter en conta as tripulacións que afogaron nesta beira noroeste do Atlántico Norte.

 

Monleón-Torres-fue-un-pintor-y-arqueólogo-naval-valenciano-del-s.XIX_A mesma historia repítese o longo de tódolos mares da terra, dende a Finisterre francesa (a Bretaña) ata o Cabo de Hornos (ó sur da Patagonia en Arxentina), o desdichado Triángulo das Bermudas e centos de miles de puntos negros esparcidos por todo o globo terrestre. A gran mentira dese alcume absurdo que ocultaba trala súa maldición funesta a triste realidade do interese das ratas e dos boitres que sempre acompañan as lendas de vello, esas lendas onde a traxedia case sempre ben acompañada dunha letra pequena nun contrato sobre papel mollado afundido nalgún naufraxio pretendido por algún malentendido, nesa ponte de mando, onde, en certas ocasións, o afundimento da carga é obxectivo dun patrón, a rentes da xubilación, cun pé na popa e outro na única balsa salvavidas. Rios de tinta falan destas máxicas sereas mariñas cos seus cantos quiméricos e pulpos xigantes que, co seu abrazo mortal, tronzaban mástiles e cascos de madeira en mares mansiños e días de verán con calma chicha e poucos superviventes. Pero, nesta ocasión, quero falarlles da esperanza e a súa cor prefirida: o verde. Pois en toda Galiza importantes edificios emblemáticos tinguíronse desta cor na honra do noso Olimpo Celta, o monte Pindo, pois as mareas alternativas e os nacionalismos emerxentes apoian os patrimonios naturais máis nosos, un deles é o noso Pindo, símbolo emblemático desta franxa marítima onde o granito desta que, un día foi, primeira illa do Panxea, que agora está pelexando por proclamarse parque natural de interese para toda a nosa Nación galega, ainda que moitos apuntamos que a protección desta paraxe atlántica debería ser de interese europeo como patrimonio histórico, natural, e inmaterial de especial interese para todo o noso continente europeo, por moitos e variados motivos. A loita continúa porque os especuladores andan sobrevoando estes reductos verdescentes da galeguidade xa que o novo sistema macro-económico odia fondamente os patriotismos, as familias, as liberdades e calquera fórmula de unión que poida frear a súa apisonadora xigante que aplasta, día a día, conciencias, esperanzas e desexos. A clave do control mundial asentase nesta meta escura, dura e imparable, que só desexa máis poder e máis diñeiro tal e como sucedeu naqueles naufraxios dos séculos pasados para maior gloria de ricos con falta de máis fondos. E aqui, nesta costa da vida, os nosos devanceiros lanzáronse a tempestade, en gamelas e gabarras, para rescatar a esas tripulacións en apuros sen ollar as cores da bandeira que penduraba dun pao maior con destiño o fondo do fondo do mar. Aqui sempre imperou a unión indivisible das nosas vilas e pobos.

Ogallá que Fisterra, Xallas, Soneira e Bergantiños volten a ser esa costa da vida, unida e feroz, enxebre, rexia e galluda, que foi sempre, unha costa de baleas, lancheiros e mariños, labranza e muiños, vida por tódalas contornas deste País do Solpor onde os grandes armadores undian barcos mentras a nosa xente do mar rescataban vidas sen importar a cor do ceo ou o estado do mar.O-Castelo-de-Vimianzo-tinguirase-de-Verde-polo-Monte-Pindo-Parque-Natural

Ogallá que tódalas institucións, asociacións, concellos, partidos e persoas de ben, sexan quen de unirse desta volta para rescatar do lume do verán e da posible especulación urbanística dalgún can este monte Pindo noso, símbolo dunha costeira moi viva onde as almas todas da terra enteira partiron sempre cara o outro lado do MARE NOSTRUM para pagarlle o barqueiro esa peaxe precisa para o derradeiro descanso alén da brétema mariña no esquecemento desta fin da terra onde o verde e o azul fan o amor …..cada día.

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO.

Vila de Laxe, 19 de outubro de 2015

 

http://quepasanacosta.gal/galicia-vistese-de-verde-polo-monte-pindo/

 

 

Monumentos-galegos-de-Verde-polo-Monte-Pindo-Parque-Natural

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

A NOVA POESÍA GALEGA

Novos abrentes poéticos agroman nesta renovada literatura onde a poesía, aberta e anti-crisis, xa é un berro unánime xermolando nos corazóns dun Pobo, farto de tantas mentiras e … ansioso de proclamadas verdades irrevocables. As estrofas que xorden na crecente poesía desta “era merkeliana” é un novo canto revolucionario, transgresor, realista, entendible, rebelde, social e, ante todo, contestatario.

 

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Nos círculos pechados seguen sen ideas creativas e sen posibilidade de sairse deses márxens técnico-morais que os afogan nesa escura prosa infumable, xélida, complexa e ultra-adxetivada, tan ortodoxa, tan hipócrita, esa triste escrita da antiga garda pretoriana ó servizo permanente dunha casta, caduca e obsoleta, que agora lles paga con esmolas a eses pobres lacaios prosianico-kafkianos, que exercen de poetas, só coa súa roupa impoluta, apariencia sen transfondo, e con ese gran caché de renome, listaxe de premios na wikipedia, que nembargantes está a ser o xugo da súa propia cárcere no esquencemento eterno o que dirixen a súa carreira meteórica, por ser o máis complexo dos autores de copia e pega ou por priorizar nese vocabulario que non di nada porque ese é o único sentido da súa traxectoria apoteósica. Demasio plaxio, demasiado premio amañado, demasiado caché preconfigurado, demasiada miseria agochada tras unha fachada de fume que se esfuma ante toda esta importante revolución das novas prumas galegas, libres e contestatarias, que falan co vocabulario da xente de a pé e co seu Pobo como único xefe posible. ¿Cómo mercar a  alguén que non quere diñeiro, nin caché, nin premios amañados, nin fotos no periódico? ¿Cómo?

A nova escrita que xorde da nova situación socio-económica galega esta a emerxer polasgalega800x600 canles naturais pre-establecidas dende os primeiros días da conciencia humana, os poetas, si, os verdadeiros poetas son os que agora xorden da nada. En recitais de balde, en roteiros (sen fondos públicos nin privados), en tertulias abertas, en foros e páxinas de poesía nas redes sociais, en actos plurais co selo deles mismos. Unha longa ringleira de poetas verdadeiros alzan un cantar diverso, rítmico e sonoro, sen regras na execución, musical e sinxelo, conciso e directo, falando alto e claro sobre os problemas que todos temos, sobre as cousas que todos sentimos, onde o lector se sente protagonista de cada palabra, e desta volta, falan con un abecedario do noso día a día que todo o mundo pode entender. ¿Galego normativo? Si, tamén. E galego mariñeiro, e galego con seseo e algún castelanismo, e galego lusista, e novas variantes de todos eles, as veces, todos eles a vez, e castelán, e llionés, e aragonés, e catalán e ata sesenta lingüas vivas da península son os canles de comunicación elexidos por este exército de cisnes cantores que arderon na cachela da desesperación a súa vergoña a expoñer os seus pensamentos e romperon en mil anacos a mesita onde agochaban as súa obra inéditas porque a necesidade de auto-defenderse tiña o mesmo tamaño que a necesidade de protexer os seus máis queridos, e a falta de metralletas, tamén pode servir a súa pluma bendita, porque, nos momentos transcendentes un home grande, ou unha muller grande, debe reconducir os acontecementos, coas armas o seu alcance, para reconducilos.

A poesía é unha fermosa arma cargada con esperanzas e soños, desexos e raiba, futuro, balas de futuro, eso si, cando o poeta exerce de poeta, e polo tanto, é capaz de empregar toda esa poesía para o, tan necesario, ben común.

Medre a poesía, compañeir@s !!!!

 

Revolucionariamente,

 

Óscar de Souto.

 

Vila de Laxe, 10 de outubro de 2015.

 

 

Publicado en Sen categorizar | 2 Comentarios

O CERROLLO DAS NOSAS VIDAS

Para un pintor de palabras, ó servizo permane do seu Pobo, é moi complicado posicionarse políticamente discrepando, como non, desa plaga de xornalistas, de copia e pega, que difunden unha mesma mensaxe coas mesmas mentiras para maior gloria desa casta noxenta como obxetivo fundamental das súas plumas de mercadillo.

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Pero todo é política, ata en que beira da cama te deitas cada noite, ou que roupa escolles para ir dar un paseo pola rúa, tódalas decisións do noso día a día, son en realidade, a nosa propia política cotiá. Nos tempos modernos nada está xa nas nosas mans a hora de tomar decisións de alcance sobre a política de estado, de este estado bananero composto por un feixe de colonias transformadas en autonomías sen autonomía que algún becerro insiste en chamar País. Son demasiadas as voces que afirman que os documentos de wikileaks son proba indiscutible que o grupo de poder masón Bilderberg foi o autor intelectual de cada un dos sucesos importantes da transición inconclusa na que navegamos nesta eterna deriba. Carrero Blanco, a sucesión real, o convite a Pedro Sánchez en Xaneiro deste ano, ou esa Monarquia Federal hipotecada que andan xa a cociñar esas sectas macro-económicas que manexan, xa fai tempo, os fios deste teatro de bonicreques onde non existe chave para libertar ó Pobo desta trampa xigante no que o cerrollo das nosas vidas xa non se decide nestas eiras. David Rockefeller, H. Kissinger ou Joseph Retinger foron patróns dun dominio mundial na sombra onde as mans que dirixen o Goberno Mundial Trilateral (U.S.A, Europa, Xapón) toman as decisións en luxosas ceas de élite para despois presentarnos nas eleccións os seus candidatos, xa previamente elixidos, para que poidamos votar libremente as diversas opcións que temos, que só é unha pero con tres ou catro cores diferentes. Coma ir comer a un restaurante e que no menú apareza: prato único- cordero, cordeiro, año ou cria de ovella, ….. ¡¡¡¡elixa vostede!!!!

Isto foi o que lles ocorreu os gregos nas últimas eleccións onde non tiñan opcións viables e dignas pero unha parte da poboación foi as urnas de todas formas. Portugal é outro claro exemplo de decepción tremenda con un goberno e unha oposición detestable como únicos candidatos a salvar un barco sen esperanza nin peirao nin patróns. O 20 de Decembro deste ano teremos que elixir entre Mangar, Malechor ou Vaiestafar, os tres reis magos, comer as uvas e agardar polo bloqueo das pensións, o terceiro rescate ou/e todo aquelo que decidan por nós estas ratas que dirixen o libre -mercado e poñen ou sacan reis e presidentes según a fariña que entre no seus muiños de Wall Street.

Eles son os donos do cerrollo das nosas propias vidas.

Amén.

Revolucionariamente,

 

Óscar de Souto.

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO

Vila de Laxe, 5 de outubro de 2015

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

BRUAN AS VACAS EN FISTERRA

BRUAN AS VACAS EN FISTERRA

 

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

Ese faro sonoro, hoxe mudo, era un rumbo invisible con sabor a caldo e lareira nos pensamentos, roupa seca e algarabía no peirao, nese fermoso peirao pequeno, aló, na fin da terra. As vacas de Fisterra son xa un símbolo nacional para tódolos galegos e para a memoria colectiva dos amantes do mar, que na espesa néboa da memoria, coma nun soño perpétuo, escoitan o máxico bruar desas bugüinas de salitre invocando a ledicia amatoria de chegar, san e salvo, o benquerido fogar.

imagesA seguinte páxina desta historia mariña escribírona os meus compañeir@s, poetas e poetisas, que recompuxeron un exército de batallóns literarios, os batallóns do mar, para que as dúas bocinas se escoiten de novo aló no faro antergo, como patrimonio cultural inmaterial da nosa Nación e tamén da UNESCO, como necesaria homenaxe as reivindicacións gandeiras do noso agro e as xustas peticións da flota artesanal de cerco que protestan polo zancadilla europea sobre o pan de cada día dos pobres do sur en beneficio dos ricos do norte. Europa, ese circo de ricos e pobres, esa gran traxi-comedia.

O sábado 19 de Setembro de 2015 foi un día importante para todos nós, os que ainda agochamos esperanza no faiado dos nosos pensamentos máis profundos, ilusionados desta volta polo canto unánime dos cisnes cantores proclamando a verdade co respaldo dun pobo, xa máis desperto, que, nesta ocasión, dende a lonxa ata o faro, secundaron a palabra reunida en tan impresionante escenario no berce dos ventos da costeira atlántica por fin unida. Algúns estivemos na tan necesaria retagarda, apoiando dende outros escenarios máis humildes, pero coas mesmas ansias de pedir xustiza para os nosos gandeiros e mariñeiros o mesmo tempo que pedimos a restauración das nosas sinais identitarias propias que algún becerro insiste en secuestrar …. unha e outra vez. Pero cando a salitre do mar percorre as túas veas ou cando a terra ten para ti o valor da vida, ningún corvo negro remediará ese balbordo incontrolable dos que berran con forza de mar e terra pedindo xustiza, coa razón na mochila, e co oceano cun carreiro no medio como única bandeira libertaria.galega800x600

¡¡¡ que bruen de novo as nosas vacas de Fisterra !!!

Revolucionariamente,

Óscar de Souto

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en BRUAN AS VACAS EN FISTERRA

A MAXIA DOS SONIDOS OCULTOS

Os sons da Costa da Morte son outro dos nosos grandes tesouros, descoñecidos polo común dos mortais, pois permanecen ocultos, rodeándonos, de cote, sen que poidamos decatarnos desa importante e máxica selva invisible de poemas radiofónicos, ou olas rompendo na costeira, ou o balbordo dos paxaros da ribeira nunha noite de ardentía no verán, ou unha sinxela radial (facendo música rock) na túa mesma rúa, símbolo sonoro de que polo menos alguén anda a traballar en algo na obra do lado. ¡¡¡Esa fermosa selva máxica de sons que nos rodea!!!

 

thAgora que Radio Roncudo Corme xa ten reparada a súa vella antena, grazas os colaboradores e amigos que anónimamente contribuiron a dita reparación, vai ser o momento de que esta goleta bergantín radiofónica, “Ó NOSO XEITO”, o programa cultural no que son locutor voluntario, tódolos venres as dez da noite, re-inicie, por fin, eses directos trepidantes con novos ventos no velame e cunha nova singladura preñada de ilusión e novos contidos. As radios do mar, Radio Roncudo Corme e Radio Neria Corcubión, as radios irmandiñas, 106.1 FM e 108.7 FM, emiten xuntas este venres 11 de setembro as 22 h. o seu primeiro programa en directo desta segunda etapa do meu programa que será escoitado, coma sempre, polas dúas emisoras o unísono para asi estrenar antena nova en Corme e para que toda a nosa Costeira, dende Carnota ata Malpica, poida escoitar a voz de Serxio Moreira, o pianista descoñecido, falando da terriña que tanto ama, na que, coma o cisne cantor, olla dende o seu eterno anonimato, entre xira e xira, concerto e concerto, para compoñer novas xenialidades cunha radio antiga como instrumento, ou unha cafeteira vella, ou o tapón dun garrafón ou as gotas da choiva na xanela como melodía de fondo do seu novo tema, todo pode ser unha sinfonía perfecta cando a man do pianista arranxa as notas concretas no tempo exacto donde reside a maxia pura desa selva de sons que nos rodea.  “ELO”, o seu novo traballo xunto coa poetisa Rosalía Fernández Rial está sendo todo un éxito fóra das nosas Comarcas, especialmente, pero moi pronto, agardo que tamén aqui contemos con presentacións e actos para poder desfrutar destes mozos, cheos de arte e amor polo que fan, eles son o futuro, e ademáis esta mocidade emerxente fai que me sinta orgulloso de ser Bergantiñán, abofé. Neles reside o noso irreductible convencimiento por seguir rumbo a tempestade, sempre.Elo-son-os-Versos-e-voz-de-Rosalia-Fdez-Rial-e-o-piano-de-Serxio-Moreira

Política local, sociedade, novas culturais, entrevistas, radio-teatro, poesía en vena, persoeiros de aqui, …., todo esto ….e moito máis será incorporado a esa folla en branco, que me serve de guión cada venres a noite, neste “Ó NOSO XEITO” que emerxe novamente das nosas radios de salitre atlántica, que loitan por seguir vivas, falando de aquelo que calan os que non falan de nada importante, para ser máis altos e fermosos, cando te convidan a un café cun sorriso finxido e nada de seu que contar.

Pero nós seguiremos querendo ser un faro nesta selva, nocturna e pétrea, onde, as veces, a choiva é unha canción na xanela mentras Serxio Moreira toca algo imposible que endexamáis ninguén tocou, nin tocará.

Medren as nosas radios libres.

Revolucionariamente,

Óscar de Souto

Capitán da goleta “Ó NOSO XEITO” (Radio Roncudo Corme)

Máis información de interese:

https://radioroncudo.wordpress.com/2015/09/08/tempada-20152016-volta-o-noso-xeito/

http://www.quepasanacosta.com/?p=40343

https://www.facebook.com/proxectoELO

http://www.silviapenide.com/blog11_festivaldelaluz.html

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

a autoría desta imaxen corresponde a Eduardo Castro Bal, Santos-Díez, Distrito Xermar e Adrián Ferreiro. Con licenza CC-BY-SA 3.0

http://www.aelg.org/Centrodoc/GetPhotosByAuthor.do?authorId=autor374

 

serxio moreira en radio roncudo

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A MAXIA DOS SONIDOS OCULTOS

CARTA ÓS SIMPATIZANTES DA RADIO LIBRE

Laxe, 26 de agosto de 2015  –

CARTA ÓS SIMPATIZANTES DA RADIO  LIBRE

 

Benqueridos  radio-oíntes:

10882111_1579298418967627_5399399917614253520_nDende Radio Roncudo Corme escomezamos nova etapa radiofónica con novidades e renovada enerxía. Ventos novos soplan neste atlántico asediado polas fortes tempestades que braman fondamente neste corazón da Costa da Morte onde a radio e a poesía fan o amor máxicamente, sempre co noso Mar como telón de fondo, e coa nosa xenuína re-evolución libertaria por mástil e, tamén bandeira, antena e voz, paixón e desexo…. destas radios libres e comunitarias que ainda resisten na beira desta costeira enfurecida, unha costa que promete sempre novos abrentes, alén do desánimo e da tristura. Un berro seco que xorde coma noutrora ante a necesidade de rachar o silencio, ¡¡¡este duro silencio!!!, daqueles que calan aposta, e daqueloutros que falan por falar, …sen falar endexamáis do que en realidade importa. O programa Ó NOSO XEITO, que emiten conxuntamente, Radio Roncudo Corme e Radio Neria Corcubión, amplía a súa colleita informativa para acoller novos espazos plurais e de interese xeral dentro do seu marco cultural e, ante todo, literario; pero, …. contaremos ademáis con novas voces e novos temas que centrarán, máis polo miúdo, unha especial selección de novas e debates moito máis próximos a xentes de a pé. Política local, noticias, persoeiros do Pobo, corais, asociacións, tradición, poetas vivos esquencidos polos seus concellos natais, músicos en activo, figuras de interese popular, novidades non noticiadas polos medios ordinarios, historias impresionantes dos nosos veteranos, etc, etc, etc, etc……… 10917317_1583529335211202_3987016138644983098_nTodo isto, e moito máis, será resumido nunha vertixinosa hora de radio que nesta segunda etapa, setembro 2015-xaneiro 2016, terá por meta  chegar con máis forza, amplitude e proximidade os veciños e veciñas de Bergantiños, Soneira, galegos de Galicia e galegos do Alén. Os xovenes, este gran futuro impresionante, tesouro en off, esta puxante xeración super-hiper-ultra-preparada terá un protagonismo prioritario nesta nosa vella radio reverdecida. Desexamos que novas cancións en galego animen unha resucitada e renovada emisión que pretende manterse nas ondas invisibles das nosas radios aproveitando esa falta de contido de Tele-Nodo por TDT, e sabendo, como non, da imprescindible notoriedade das pequenas antenas libres neste abrente con moitas voces calando e “censurando realidades” mediante o “not coment”, pero hoxe, máis que nunca, moitas orellas abertas con mentes inquedas están desexando que alguén definitivamente fale claro, alto e claro, para rachar con esta eterna noite de pedra secular.

10421592_1575231832707619_8945992211059797583_nCon poemas e historias como mar de fondo e contos novos como nordén no velame desta goleta bergantín, berrando en voz baixa, sempre con algo diferente que poder  contarlles. Setembro é o mes elixido para arriar amarras dende o 106.1 FM e 107.8 FM que cantarán regueifas libertarias de presente, co pasado no camarote dos latexos e co futuro sempre entre as letras.

Medren as nosas Comarcas e longa vida as nosas radios sempre abertas e libertarias.

Medre a radio.

Revolucionariamente,

 

Óscar de Souto.

Locutor de Ó NOSO XEITO (Radio Roncudo Corme e Radio Neria Corcubión).

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

A PUTA CONCIENCIA

É como espirse porque algún descoñecido cho pide amablemente, aquel que carece de moralidade fai eso, é moito máis. A clave que auto-limita o ben e o mal, nesta nova babel, preñada de fariseos e xudas escariotes. A conciencia e os valores das últimas boas persoas, os bos e xenerosos, cidadáns e seres honorables, aqueles valores morreron no ano 1913 nas mans de Fernando Pessoa no seu poema Oda Universal, que hoxe, fíxose, de novo, feito indiscutible. O mal tomou o control do planeta.

0Os barcos arrastreiros das grandes navieras arrasan co peixe das nosas costas mentres asistimos impasibles a destrucción total da nosa flota pesqueira. O agro galego protesta polas cuotas e as trabas impostas polos corruptos que dirixen este barco, sen escala no peirao da esperanza. E as derradeiras granxas galegas falecen, día a día, sen remedio nin intención de remedialo. Os viveiros privados fórranse vendendo cebo de pesca sen control mentras ispección marítima fai revisións exaustivas das miñocas que apaña cada pescador deportivo, eso si, todo según o protocolo establecido. Na area oposta, casualmente, un individuo aproveita e colle impunemente dez veces o permitido, para maior gloria dalgún empresario con dereito de pernada (posiblemente). Ninguén se espanta. Describir nun artigo as deficiencias dun sistema obsoleto e caduco é moi sinxelo, con poucas palabras é dabondo: o rico gaña e o pobre cala. As novas dictaduras modernas sacan peito.

buitre-leonadoAs feiras tradicionais das nosas comarcas están baixo a estricta vixiancia das autoridades para evitar que alguén defraude a facenda por vender duas ducias de ovos da casa sen factura e sen IVA pero a gran banca desvia grandes fortunas a Finlandia, sen que ocurra nada, porque o pequeno perde, como non, mentras o grande é máis grande cada día.

A presión sobre o cidadán de a pé aumenta exponencialmente debido a estas dramáticas eleccións estatais onde o trono da raiña está en xogo, un teatro no que as reglas cambian según o interese dos eternos gañanadores desta falsa democracia instalada eternamente no poder. Como unha pataleta de neno pequeno que pretende calar a razón mentres a viola e a tortura, eso si, en completo silencio.

  • Sssssssssssssss !!!!

Revolucionariamente,

Óscar de Souto

PINTOR DE FOLLAS EN BRANCO

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario