CARTA ÓS NOVOS GRUPOS ABERTOS

 

CARTA ÓS NOVOS GRUPOS ABERTOS

 

A propia biósfera dun grupo colectivo literario aberto, e falamos de Galicia e falamos de grupos de autores, é incoherente coas propias éticas que defende.

 E aclarámo-lo nesta carta dixital.

 

Estimados compañeiros/as da verba escrita, celulósica ou dixital ou hibridada:

Nesto dos novos grupos abertos voltamos a caer, unha e mil veces, nesas graves eivas do pasado, pasado moi pasado e pasado moito mais recente. Porque a propia apertura total do grupo impide unha loita ética e lexítima polo desbloqueo da escrita en Galiza. A nosa importante asignatura pendente dende fai séculos. Os círculos ou grupos colectivos neonatos deberían ser semi-pechados. Porque as grandes inxusticias que sofren históricamente os escritores nesta galia son as discriminacións lingüísticas (exemplo no caso do galego-portugués), o boicot organizado ós escritores novicios e o bloqueo sistemático dos autores críticos anti-cacicada (e inclúome aqui).

E, a continuación escomezo cos disparos:

1 / discriminacións lingüísticas :

E por todos/as xa vox populi a rotunda negativa de editoras, librarias, fundacións, institucións e entidades e persoas de toda índole de apoiar a escritores que non empreguen as formas lingüísticas pre-establecidas case por norma. E aqui só expoño o probema porque xa hai quen pode falar mais e mellor deste asunto. Mais indico que se aceptades nos grupos abertos a discriminadores/as lingüísticos/as é coma se loitásedes contra a violencia de xénero aceptando socios maltratadores confesos. E perdoade polo exemplo. Foi para ser mais concreto e aforrar frases. A outro tema.

 

2/ boicot organizado ós escritores novicios :

Un tema moi similar ao anterior. En certa ocasión acompañei a un escritor/a principiante a axudarlle coa distribución dun primeiro libro seu (auto-editado). Nesa libraría (de cuxo nome non quero lembrarme) era por min xa moi coñecida e apreciada pois venderan ali varios traballos meus. Pois ó pouco de ter esa obra do meu camarada “pipiolo/a” no escaparate do establecemento atópome coa sorpresa de que foi retirado. Ante a miña requisitoria o Dono/a aclara que os “escritores de vello” inquiriron a retirada isofacta dese exemplar da cristalera frontal dos seus dominios para que só se expoñan os libros consentidos por eses CÍRCULOS PECHADOS onde moi poucos poden entrar, e eu estiven, mais non quero estar. E estimados/as compañeiros/as dos colectivos nacentes …. ¿vós queres estar? ¿queredes que sigan facendo esto? ¿queres a estes elementos/as como membros/as dos vosos clubes? ¿queredes loitar por desfacer esta cacicada? Agardo a vosa resposta.

Nota: E, este non é o único caso real que podería contar, porque en realidade teño para un libro de prosa (gordo) e non creo que o vendan nesa libraría.

 

3 / bloqueo sistemático dos autores críticos :

 

E que sen contactos …. hostias !!!! Aqui ten que rematarse este xogo de militancias políticas para poder ser escritor/a. A capacidade de escribir é un don natural que o adn, ou Deus, ou a natureza, ou chamemoslle X, dá a certos individuos/as para que loiten a prol da vida como fontes da propia vida ao servizo da vida e ao servizo da humanidade para reconducir os acontecementos e mellorar os futuros e nadar contra corrente con tantísma teima e con tantísima razón no que escriben que sexa en vida ou sexa moito despois da súa morte rematan sendo camicaces da RAZÓN ao servizo sempre da súa propia natureza de defensor das inxusticias. Esto non é meu, non me quero colgar a medalla. Esto (doutro xeito) afirmouno Rudolf Eucken* en “O home e a vida” 1908 .

Pregunta: Pero en Galicia….¿ hai escritores que non exercen esa loita a prol dos demáis ?

Non. A ciencia moderna xa demostrou que a capacidade creativa está no hemisferio inferior esquerdo do hipotálamo cerebral (de esquerdas tiñamos que ser). Polo tanto os escritores que venden a súa alma a un interese político ou caciquíl ou filloputíl fano en contra da súa propia natureza xenética e de forma consciente e intencionada. E non digo que non dean reviravoltas de noite polos malditos remordementos. Mais, salvo o famoso intrusismo de copia e pega, que “haerlas hailas”, podemos concluir que aceptar a eses vendidos/as nun grupo colectivo aberto de nova creación e coma meter un raposo no teu galiñeiro.

Por propia experiencia PERMITÍDEME recomendar un pequeno filtro lóxico para ser verdadeiramente colectivos de escritores/as abertos/as a non pecharllela porta a ningún/ha compañeiro/a por estas e outras razóns. A propia lóxica interna desmontará e desfacerá os batallóns polo sinxelo motivo de que a guerra será dentro do propio grupo e non fóra.

 

Sen mais motivo, despídome,

revolucionariamente,

 

Óscar de Souto

escritor crítico

 

Laxe, 2/2/2018

*https://es.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Christoph_Eucken

Esta entrada foi publicada en Sen categorizar. Garda a ligazón permanente.