CARTA A DIRIXENTE DE “GALICIA PARA EL MUNDO”

Estimada lider de “Galicia para el mundo”:

    10518686_10202924703583391_3395078089151809313_nEscríbolle esta carta en resposta a súa última mensaxe i respóndolle tamén en aberto para que, esta vez, nos poidamos expresar en igualdade de condicións. Dado que a miña opinión sobre o portal que vostede dirixe mandeillo nunha mensaxe privada, co obxetivo de que vostede ou vostedes poidesen mellorar no posible o grupo pero eu nunca endexamáis imaxinaría que o publicase sen a miña autorización e ademáis para escarnio público como quen lanza a unha persoa o foxo dos leóns.

  Parece  que a miña humilde opinión non concorda co seu amplio club de fans e polo que podo advertir polas mensaxes que me están chegando ten vostede uns seguidores moi ben educados, abofé…..

Mensaxe Nº. 17:

” Loli Gonzalez Rodiguez : Pois quita o meu nome da tua boca o meu nome e Loli Gonzalez Rodiguez. E esas memeces que dis, disllas as tuas parentas ou colegas que de seguro son coma ti. Eu nacin, crieime e vivo en Galiza. Pra a tu información denunciete no Facebook. E se me voltas a nomear. Fago ante a policia. Pensa moi moito o que fas. Teño as probas do que escrebiches. Que che sexa leve. Boa noite.  “

DSC00563        Lamento que unha sinxela opinión insignificante acabase por ser un tema a debatir por persoas que non son coñecidos meus, nin o serán, e non podo aclararlles a eles nada polo que calquera lector pode comprender ou interpretar ao leer esta mensaxe ou outras moitas que fun recopilando estes últimos días. Gardarei todo isto nun arquivo que teño no ordenador que se chama “papeleira do portátil” , debido a que eu son moito de reclicar.

Lamento tamén profundamente que expulsasen do grupo a Lina Rivero por estar dacordo coa opinión que lle enviei a vostede e lamento que a tratasen tan mal con mensaxes en aberto tipo …. “- Tu cállate y vete para tu país”  …… e outras somellantes, eu aqui non estou afeito a homofobia, nin a outras cousiñas, pero pode ser que sexa unha cuestión cultural porque eu non coñezo apenas nada de iberoamérica e as súas costumes sociais ou incluso ancestrais.

foto fnac oscar 2 cDescoñezo cales son as tradicións culturais do seu país de orixe, Arxentina, pero debo comentarlle que eu nacín, crieime e vivo na Costa da Morte, no noroeste de Galicia, e aqui cando alguén pensa diferente, de cote, opine como opine, deixámolo opinar con total liberdade.

Estes últimos acontecementos sentencian ainda máis a miña decisión libre e incondicional de non ver endexamáis programas televisivos onde os insultos forman parte da incoherencia dialéctica dos tertulianos que se insultan entre eles como algo común, polo que, evidentemente tampouco vou ser membro do seu grupo “Sin Galicia por el mundo” ou como vostede queira chamarlle.

Saúde tamén vostede a Juan Salido e a todos os seus seareiros, admiradores e súbditos e, agora si, doulle o meu permiso, desta vez, para publicar no seu taboleiro de rebeldes esta humilde opinión plasmada en carta “para regocijo de sus subditos leales”.

sen máis cuestións sobre as que opinar….

reciba un forte abrazo y hasta el año próximo,

atentamente,

Óscar de Souto 

(un gallego pero de Galicia)

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en CARTA A DIRIXENTE DE “GALICIA PARA EL MUNDO”

O MEU EMBIGO É O CENTRO DO UNIVERSO

1573oriontaurus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Os nosos antepasados descibiron, narraron e profetizaron este momento cósmico tan especial que estamos a presenciar en xaneiro de 2015 pero, nós, desta volta, estamos abofé dotados de técnoloxia suficiente para certificar todo isto con imaxes computerizadas de alta definición e, deste xeito, podemos sentenciar que tódalas teorías, visións, soños, contos, lendas e profecías sobre Orión teñen, en parte, unha certa lóxica e ademáis con aclaración científica e todo.

orionanubis1Exipcios, gregos, mayas, relixións, contos, mitoloxía, todos, absolutamente todos no pasado apuntaban co dedo cara o ceo e amosáronnos a súa fascinación por Orión, o cazador, o fillo de Poseidón e de Gea, do Deus Mar e da Deusa Terra. Osiris, o Deus da morte e da resurrección, para os exipcios, e todo isto foi debido a que este evento cíclico e natural ….cando o cazador (Orión) se enfronta en loita épica coa besta (Taurus) determina o fin do noso viaxe estelar de aproximación a via láctea que remata cada 12.500 anos e precisamente … é hoxe o gran día (21 de xaneiro de 2015). ¿E agora que a famosa “Catedral do ceo” cumple a profecía? ….. E …… ¿Agora qué?

El día de hoy 21 de enero de 2015 13 maia.svg Maya-Baktun.png 0 maia.svg Maya-Dresden-Katun.png 2 maia.svg Maya-Dresden-Tun.png 2 maia.svg Maya-Dresden-Uinal.png 1 maia.svg Maya-Dresden-Kin.png 13.0.2.2.1

 

http://es.wikipedia.org/wiki/Cuenta_larga

 

A CONSTELACIÓN DE ORION E A PROFECIA DE ELLEN G. WHITE

O SOÑO

O 16 de decembro de 1848, o Señor deume unha visión acerca do segredo das potestades do ceo. (…) “Nuvens negras e densas subiam e chocavam-se entre si. A atmosfera abriu-se e recuou; pudemos então olhar através do espaço aberto em Órion, donde vinha a voz de Deus. A Santa cidade descerá por aquele espaço aberto. “

 (Vida e Ensinos pg 110, Primeiros Escritos pg 41)

En 1959 o Profesor Julio Minham, membro da Associação Brasileira de Astronomia, escribiu un libro chamado Maravilhas da Ciência que foi publicado pola Associação Brasileira de Astronomia. Julio Minham fala moitas cousas sobre o espazo sideral e da física, e nun dos capítulos deste libro el falanos sobre Nebulosas Bizarras. O observatorio de Mont Palomar en California que era o máis sofisticado da época mostraba que Orion parecia ter un túnel, un buraco, un espacio aberto e este profesor concluiu ese capítulo sobre Orion naquela data dicindo o seguinte sobre a Nebulosa e os Escritos de Ellen White:

“Uma escritora americana, Ellen G.White, que nada sabia de astronomia e que provavelmente nunca ouvira falar da Nebulosa de Órion, em um de seus livros traduzido para o português com o título de Vida e Ensinos, depois de comentar esta luminosidade escreveu…

A 16 de dezembro de 1848, o Senhor me deu uma visão acerca do abalo das potestades do céu. (…) Nuvens negras e densas subiam e chocavam-se entre si. A atmosfera abriu-se e recuou; pudemos então olhar através do espaço aberto em Órion, donde vinha a voz de Deus. A Santa cidade descerá por aquele espaço aberto.  (Vida e Ensinos pg 110)

Ele conclui dizendo: […] Isso dito assim tão simplesmente por que nunca olhou um livro de astronomia, nem sonhava com buracos em parte alguma do céu, só pode ser creditado a dois fatores:  histerismo ou inspiração. Para ser histerismo, parece científica demais a afirmação de que toda uma cidade, a Nova Jerusalém, tenha livre passagem pelo túnel de Órion. A escritora não sabia do túnel, nem que ele é tão largo a ponto de comportar noventa sistemas solares. Terá sido revelado a esta escritora, uma verdade que os astrônomos não puderam descobrir?   (Maravilhas da Ciência, pg 281)

 

Entón que foi o que puido fallar na conta de todos aqueles iluminados que determinaron o ano 2012 como o fin da conta larga non prestándolle valor o xa exposto na wikipedia que determina o 21 de xaneiro de 2015, pois algo moi minúsculo, pero a ter en conta, esto foi o que lles fallou:

A lonxitude correcta dun ano solar é de  365,2422 días, pero os mayas estimarono en 365,242. Esto queda a só 17,28 segundos do valor real.

 Un ano solar ten 365,2422 días.

 

Existe pois un erro ou unha diferencia de tan só 0,08 segundos respecto do valor real.

Unha falla dun 0,000000003%

 

uks025b_malinPra Biblia e para tódalas civilizacións antergas o paso do sistema solar polo corazón mesmo da via láctea (foi en xaneiro de 2013) supón un fin dun sistema de vida e dun sistema climático estable e o inicio do gran fenómeno (El Niño); ademáis esta señal no ceo o finalizar a longa travesía coincide sempre con múltiples eclipses, alineacións planetarias e o sol entra en actividade máxima e, ….. xa sabedes, cando estás moi preto do lume e o lume vai cada vez a máis ….. xorden as inundacións, movementos de placas, volcáns, terremotos, maremotos, tormentas, sequias, plagas, etc…… por iso, porque lles era moi importante saber cando viñan estes acontecementos as estrelas servíronlles como referencia bastante exacta, como un reloxo dunha conta longa, para poder determinar con exactitude que cando o cazador loita coa besta e o gran credor, Xúpiter, pasa por fiante deles tapando as estrelas ……. entón …… hai que recoller todo e agacharse baixo terra sen máis demora. E nós, que agora estamos máis ben pendentes de vela tele e dos móbiles, pois iremos ollando as noticias unha por unha e mestres non toque preto de nós pois seguira xirando o universo por riba de nós.

O meu embigo é o centro do Universo.

To end    21/01/2015

Redacta: Óscar de Souto (escritor bergantiñán)

 oscar foto new final

 

 

 

Fontes:

https://setimodia.wordpress.com/2008/10/10/evidencias-de-deus-na-constelacao-de-orion/

 

 

http://www.bibliotecapleyades.net/ciencia/profeciaorion/ciencia_profeciaorion02.htm

 

http://www.bibliotecapleyades.net/ciencia/profeciaorion/ciencia_profeciaorion03.htm

 

http://apod.gsfc.nasa.gov/apod/ap990115.html

 

http://www.nasa.gov/

 

http://www.nasa.gov/content/president-obama-recognizes-astronaut-scott-kelly/#.VL_LiEeG_1Y

 

https://www.biblegateway.com/passage/?search=G%C3%A9nesis+28%3A10-19&version=NVI

 

 http://www.quepasanacosta.com/?p=18500

 

http://www.quepasanacosta.com/?p=18500

 

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

PREMIOS CULTURAIS 2014 DE TRECEPOEMAS BLOGALIZA

10730868_742985719113313_4367849555636132403_nSimbólicamente desexamos conceder estes premios, non económicos, pero si honoríficos os que consideramos que este ano foron os libros, escritores e grupos máis importantes culturalmente deste ano 2014 que acaba de pasar. Galiza e o atlántico galego estivo dinámico e moi activo neste ano solar con máxima actividade e, por suposto,  o 2015 promete vir moito máis rebelde e moito máis intenso que todo o milenio anterior.

—-

Dende Trece Poemas de Blogaliza consideramos que estes son as verdadeiras revolucións culturais e literarias no ano 2014:

 

PREMIO 13POEMAS Ó MELLOR PROXECTO DE 2014:

A Xosé Manuel Barros por Proxecto Mar de Fábula

http://www.adiantegalicia.es/costa-da-morte/2015/01/11/exitosa-campana-de-limpieza-en-el-arenal-de-trece.html

—-

 

PREMIO 13POEMAS Ó MELLOR VIDEO LITERARIO 2014

A Xosé Iglesias por “Loita !!!!”

 

—–

 

PREMIO 13 POEMAS O MELLOR XORNAL DIXITAL DE 2014:

A Ubaldo Cerqueiro por  http://www.quepasanacosta.com/

 

——

 

PREMIO 13 POEMAS A MELLOR RADIO 2014 :

A   Radio Neria Corcubión e a Radio Roncudo Corme.

http://www.quepasanacosta.com/?p=26139

 

——–

 

PREMIO 13POEMAS DE BLOGALIZA 2014 Ó MELLOR LIBRO :

A TRANSFUSIÓN OCEÁNICA !!!!!!!!!

 

———-

 

images

 

Publicado en Sen categorizar | 1 Comentario

O DOLMEN DE DOMBATE E O RAIO VERMELLO

300px-Dombate_frontal_2013 O DOLMEN DE DOMBATE E O RAIO VERMELLO DO SOLSTICIO DE INVERNO.

¡Oh Shamash, único ti que disipas as tebras! E fas arder o mediodía e fas granar os prados. Fielmente segues a túa marcha a traves dos ceos e cada día vistes a extendida terra.

Himno ó Deus Sol. Babilonia, siglo VII a.C.

O 21 de decembro é o día no que o polo sur (S) está máis inclinado con respecto do Sol; a mediodía os raios solares chegan, verticais o trópico de Capricornio e horizontais o Círculo Artico; ademáis, todo o casquete polar limitado polo Círculo Antártico da cara o Sol as 24 horas do día e o casquete polar do norte non o ve en ningún momento. É, polo tanto, o día clave para os antergos moradores da nosa Terra naquel dolmen de Borneiro que casualmente ten a porta da entrada cara onde nace o sol no día do raio vermello, 21 de decembro, no solsticio de inverno, onde todo se reflexa en tonos rosáceos e máxicos, … e onde renace o mundo dos apagados días que merman para ampliarse a luz ….. dadora de vida. O solsticio de inverno é o instante no que a posición do Sol no ceo atópase na maior distancia angular negativa do ecuador celeste.

marioneta_de_sombra__by_darteluz-d32ck1dNa entrada principal do Dolmen unhas figuriñas extrañas parecen querer amosarnos o segredo increible daquel ritual sorprendente, pousadas a carón como pequenos centinelas do sarcófago vacio. Os gardiáns da tumba máxica cobran vida tamén, coma nun teatro de luces e sombras, onde aquelas pequenas pedras, totems miúdos, rolos de río, enigmáticos e con formas antropomorfas, reciben os raios particularmente deitados nese solsticio cunha perpendicularidade extrema suficiente como pra ampliar a súas minúsculas proporcións naquel amencer inolvidable da hora H e do día D no 21 de tódolos decembros.

A orixen do “Teatro das Sombras” remóntase ós tempos do home prehistórico, cando éste facía sombras coas suas mans e co seu corpo frente o fogo das cavernas.

Xa no século IV a.C. o Mito da Caverna de Platón  preséntansenos as sombras como indicadores da realidad que non son elas, pero que supoñen o continuo recordo e referencia desa realidade do ser. A sombra, a cabalo entre o real e o ficticio, entre o ser e o non ser, a medio camiño entre o máxico e o relixioso, supoñen a imagen máis palpable do mundo do abstracto, do mundo das ideas, de aquilo que trascende do que os nosos sentidos poden percibir. 

figura3Polo tanto todo apunta que os gardiáns da entrada do Dolmen de Dombate son parte dun rito máxico e relixioso ancestral onde o “chamán” coas súas invocacións o Deus principal (Shamash) daba vida espiritual a ialma do falecido que permanecia cuberto con peles no interior do Dolmen nun requiem de un ano de duración e naquel solsticio invernal máxico as figuras antromorfas dos sete rolos da entrada do monumento funerario, pola inclinación tan especial do sol, no amencer do 21 de decembro, facía posible que a sombra emitida fose especialmente roxiza, enorme i máxica. Asi o ritual concluía co día da resurreción do espiritu e co pasamento da ialma do “endexamáis morto”. E todo perfectamente calculado e organizado con antelación previa para que os ceos alaranxados e vermellos creasen o mellor de tódolos amenceres do ano. Ritual, teatro, luces, sombras, vida e morte nun mundo especialmente máxico e con todo ainda por facer……  expectacular !!!!

Redacta: Óscar de Souto (escritor bergantiñán)

DSC00563

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en O DOLMEN DE DOMBATE E O RAIO VERMELLO

A ENVEXA DOS ANXOS E DAS PRUMAS

 

oscar foto new finalCando rubricades eses cadros tan fermosos nos murais da xente, coa vosa firma como única obra creada pola vosa man … causádesme un lene sorriso afable, e tamén unha fonda envexa, porque, os vosos feitos, as vosas artes, e, como non, os vosos plaxios insolentes…. condúcenvos inevitablemente o máis profundo dos anonimatos, alí ….onde reside a paz inalterable das trincheiras. Xusto no centro exacto onde habita a invisibilidade perpétua.

   ceo especial para vane Ilustran os ilustradores ilustracións que ilustradamente descoñecen os fundamentos mesmos das cores máis fermosas dos pantonarios, e dos trinta e seis millóns de cores perceptibles polo ollo humán ignoran a composición de todas elas, máis nembargantes, proclaman os catro ventos a súa gran valía como ilustradores, pintores, ou incluso fotógrafos ……, e cáusanlle envexa a aquiles que naceron co don de debuxar mundos imaxinarios con cores novas e trazos imposibles ….. xa dende nenos. O don natural dese individuo especial, ese un entre un millón, que naceu co don das cores, dos obxectivos, das liñas alzadas, dos cadros perfectos…… eses anxos o servizo da arte e da humanidade que envexan fondamente o anonimato dos impostores. A xente, o tempo e os feitos poñen a cada un no lugar exacto onde deben estar, e os xenios deben superar o trance do pasamento para que os proclamen xenios, e os impostores pagan en vida polos seus feitos e polas súas mañas, tan torpes e tan traizoeiras.

374006_2065780382271_1782255498_nNa escrita,…. sucede esta mesma situación, pero….. a folla en branco derruba os aspirantes a escritor. Porque a folla en branco asexaos cunha ollada de león famento e o directo improvisado sobre un escenario, sen nada preparado, é pra eles como nadar entre tabeiróns con sangue na auga. Temblan as pernas e trábase a lingua que se disculpa por non ter nada preparado. Oh !!!!! A folla en branco, que fermosa é a condenada. Ela fala co escritor e cóntalle contos imposibles de creer e dille cousas que nunca ninguén escoitou e conforma mensaxes novas con metáforas nunca endexamáis imaxinadas. OOOOOhhhh !!!!!!! A folla en branco, que fermosa é a condenada !!!!!!!

    1800310_1562710787297426_5722480346349032582_nE cando os anxos e as prumas parten voiando cara o derradeiro agasallo das flores na friaxe dos día vencidos…. os pretenciosos proclaman a grandeza das súas obras e non respetan nin a mágoa dos magoados, nin as bágoas dos que choran, nin o loito mesmo dos que os amaron, porque os pretenciosos só aman o que pretenden ….. e o final das súas tristes vidas só lles queda eso , eso que pretendían, ser pó, ser a nada absoluta con afán de algo que foxe, un espellismo que se esfuma, vaise como marchan as andoriñas o final do estío, i escapan invisibles eses aspirantes de copia e pega, liscan afogados nesa paz das trincheiras, na tan desexada paz sen cores onde se alzan os seus curriculum vitae da cor dunha folerpa de neve.

Redacta: Óscar de Souto. (pintor de follas en branco)

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A ENVEXA DOS ANXOS E DAS PRUMAS

IMPERIO DE LUME

10518686_10202924703583391_3395078089151809313_nCando as bougas tempestades daquel outono arremeteron contra a costa asoballada … daquel negro líquido  e sólido, e ponzoñento, e noxento, … fartos xa dos almirantes endeusados, fartos xa de estar fartos…. …. naceron na quietude impasible…. naceron os versos de lume, palabras de fogo, poemas que xa non calarán endexamáis, que poidemos escoitar, alto e claro, por tódalas rexións do noso País. E xurdiron os círculos abertos, esa rebelión imparable, ese millón de palabras, ese vendabal cicloxénico, esta gran marea viva xigantesca!!!!!

E na longa noite de pedra acendéronse fachos na penumbra, alumeando esperanza, como bagalumes. Eses faros espallados por toda a costa…. alumeando poesía. Abertas as portas das salas, o pobo, tomou morada nos versos e, o corazón…., latexaba poemas que ardían nos escenarios, poemas que falaban da verdade, por fin. Jesús de Chantada, Lucia Aldao, Lucía Novas, Modesto Fraga, Roberto Traba Velay, Miro Villar, Suso Bahamonde, …, …. , ….  O. L. C. A, …….. , un millón de poetas en batallas illadas, nesta guerra de guerrillas, nesta guerra coa que soñaban, en longos pesadelos, os carceleiros da palabra, os círculos pechados, ….., e naceu por fin,  tomou cor, fíxose corpo e foi verso entendido, comprendido, por fin, dende tódalas contornas….. de Galicia.

O poeta tomou a palabra, ….. , …. , ……

….. por fin !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

A estrofa longa dos laboratorios da filoloxía artificiosa morreu de dionisíaca convalecencia, co seu orgullo intacto, coa súa pretensión eterna de gloria ….. impoluta, ortodoxos, herméticos, inaccesibles, incomprensibles, ….. , morreron sen osixeno …. co mal de alturas …. a estrofa longa morreu soa, coma sempre, soa…. eternamente soa.images

As editoriais seguiron publicando longas letanías ilexibles, con metáforas e mensaxes …. opacas e convexas, …..namentres os novos batallóns presentaron informes de guerra ….. en poesía, pura poesía …. con versos de lume que ardían nos latexos dun Pobo e dunhas mentes ….. novas ….. enarbolando bandeiras, con razóns e paixóns, …. inderrubables, himnos dun metal indestructible …..  forxado no amor ardente e fogoso das palabras roubadas o reloxo …… nesta nova hora ….. hora primeira. Poemarios no vento, poemas radiofónicos, escolmas sinxelas, dixitais, poesia composta por poetas ……por fin …. poesia con poemas dentro.

I escoitamos unha caracola mariña, namentres soplaba o mar na voz de Xose Iglesias, ….. …..  recitando …..  un verso….  con sabor a sal.

E a rebelión silandeira tomou a costa toda ….. en pequenas batallas illadas …. e só podo dircirvos ….. unha cousa …… grazas …… grazas compañeiros, ……. grazas !!!!!! Que non se deteña o voso lume de verbas, que non se apague a luz do voso faro……., …. , ….. grazas por alumear a noite toda !!!! Grazas !!!

Grazas Ramiro Vidal, Alberte Móman, José Estévez, Concha Rousia, Mario Antunes, ….., Vanessa, Isidrez, poetas e ciber-activistas todos, ……,    ….,  ……. Grazas compañeiros !!!!!

Grazas Teresa de la Cal, Santiago Rodríguez, Melero, ….. , …… , …… ,  grazas,  gracias compañeiros !!!

Grazas Óscar Manuel Rey Calo, Traskis, Ubaldo Cerqueiro,  Xose Manuel Barros,  ……, ………. , grazas compañeiros, grazas !!!!!!!!!!!!!

Gracias Juan Carlos Mestre, Juan Carlos García Hoyuelos, Susana Fumis, Juan Antonio Espejo, …… ,  ……. ,   gracias maestros, gracias compañeros, moitas grazas !!!!!!!

Grazas  Rosa Lois, Zaira, Maria Lago, Iria Mcleston, …….. , ……. ,   grazas batallón , moitas gracias compañeiros !!!!! Grazas !!!!!!

Grazas os que xa non están e fixeron tanto, grazas a todos os que deberían estar e xa non están, grazas pola vosa loita e por toda esa entrega desinteresada, grazas, grazas os moitos que merecen estar aqui nomeados e, tamén….. grazas a quenes podendo estar ……. non queren estar …… grazas a vós tamén.

 

Parabéns por todo isto !!!!

Felicidades por todo !!!!!

 

Revolucionariamente,

Óscar de Souto.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en IMPERIO DE LUME

3º PROGRAMA DE “O NOSO XEITO” – ESPECIAL LÚA DE LUME

ENTREVISTA RADIOFÓNICA A : JUAN CARLOS GARCÍA HOYUELOS,  LUCÍA VILCHES MOYA    E    IRIA LORENZO LESTÓN.

descarga

terceiro programa de O NOSO XEITO …. especial “Lúa de lume”


descarga on line ….. gratis

http://www.ivoox.com/ao-noso-xeito-terceira-edicion-audios-mp3_rf_3541804_1.html

10592783_1557757824454176_3717303843806815786_n

ESPECIAL EFEMÉRIDES

23 DE SETEMBRO

EQUINOPCIO DE OUTONO

Nacementos 23 de setembro

Información de: http://es.wikipedia.org/wiki/23_de_septiembre

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en 3º PROGRAMA DE “O NOSO XEITO” – ESPECIAL LÚA DE LUME

LA EVIDENCIA: LO QUE YA TODOS SABEMOS

LA EVIDENCIA: LO QUE YA TODOS SABEMOS

Que los círculos poéticos en A Coruña están visiblemente en peligro de extinción y terriblemente cuestionados es (por vez primera en toda la historia reciente de  la ciudad herculina)…. es, hoy, la gran EVIDENCIA, lo que ya todos sabemos.

La mala praxis de algunos auto-proclamados líderes e ideólogos que un día pretendieron pastorear un clan que no siguen ni han seguido nunca a nadie porque no han sabido entender que los escritores no entienden de líderes ni de oligarquías ni de pastores simplemente manda la poesía y la libertad, amas y señoras de un mundo de papeles y sueños.

Y de esta necesidad imperiosa que surge de la gran evidencia que se cocinó en salas herméticas empujará a recomponer las filas de los batallones literarios para que una nueva historia aparezca en escena con nuevos autores y algún que otro viejo conocido.

Para que el pueblo escuche nuevamente como recita la esperanza al servicio del mundo con las puertas abiertas y el corazón en la mano.

 

23/06/2014

Atentamente,

José Pétalos.

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en LA EVIDENCIA: LO QUE YA TODOS SABEMOS

ESTO NON É POESÍA ! – por Óscar de Souto

 

ESTO NON É POESÍA

O gran problema comezou, xa fai algúns anos, cando afeccionados a poesía que chegaron a creerse realmente poetas e ata se auto-proclamaron asi, decidiron facer unha serie de presentacións literarias e unha serie de actos musicais onde eles cobraban a actuación e os demáis recitaban e actuaban de balde e ademáis seguindo as coordenadas que lles ian marcando, e o mundo da poesía de verdade acabou sendo unha feiriña onde vender ovos de galiña, pichóns, cabritos e algún cordeiro.

 

Dende aquel inicio onde eramos máis de cen poetas e lectores afeccionados a poesía de autor a cousa foi depauperando ata esta situación nefasta onde a censura e a esclusión (dictatorial e manipulada) converteu o círculo de poetas que naceu de O.L.C.A e Amencer nun grupo composto especialmente por lectores que recitan a Neruda e a Venedetti e pouco máis …. dez ou doce reunidos nunha sala a porta pechada (pre-seleccionados) e coa maleta sempre feita rotando, fuxindo,  de café en café e perdendo siadeiros …. día a día.

Os móbiles de última xeneración son tamén un problema, as veces, pola sensibilidade da súa pantalla acristalada. E asi foi como unha chamada a mala hora e en mal momento permitiume escoitar como se orquestaba un maniobra de “zancadilla” a algúns dos meus compañeiros e tamén a min mesmo con artimañas propias de políticos de terceira división e impropias de xente honorable e culta, polo que esa conversa desatou en min un novo espiritu de loita mediante a palabra para seguir fielmente as verbas de Eduardo Pondal redactadas fai un século e proclamadas como himno nacional ……  http://www.himnogallego.com/espanol.htm

O último suceso, tan falado estes días, case empaña o bo nome do Café de Fábula de Arteixo, un local que apoia fortemente a cultura, o arte, a literatura, a pintura e, como non, a poesía. Pero, desta volta, encontraronse, sen pretendelo, inmersos nun fogo cruzado entre intereses persoais e sectarios que nada teñen que ver co que pretendían os donos do local e ante esta situación tan tensa decidín retirarme do recital do 17 de maio para evitar que os ” iñorantes e féridos e duros,  imbéciles e escuros” poidesen pretender en-merdar o gran nome que gañaron a pulso, loitando de cote, os valerosos propietarios de tan fascinante cafetería. Porque daquel que che di tres veces si, si, si e finalmente diche non …. dese debe un alonxarse. Lamento profundamente que se malinterpretase a miña renuncia porque ninguén poderá xa ocupar o posto do diseñador e ideólogo do evento e ninguén poderá presentar decentemente dito acto porque existía un trato sellado cun apretón de mans, con testemuñas, un pacto entre homes que, unha vez desfeito, a honorabilidade queda, xa por sempre, escachada en millóns de anaquiños moi pequenos e arranxalo xa é totalmente imposible. Agora que reciten e actuen o 17 de maio os seleccionados.

Porque agora só queda o silencio da palabra amordazada mediante a indecencia de dous, agora só queda a loita de recompoñer e restaurar o gran nome deste fabuloso local, agora só queda a constancia creativa dos recitais coas portas abertas (de verdade), e non esas proclamas de micro aberto (en realidade pechado e pre-seleccionando os participantes),  ……. e dicir, ……  estilo Tertulia.

Queda moito traballo por diante e quedan moitas desculpas na recamara e quedan moitas aventuras literarias contando cos máis humildes, pacificos e honorables, e dicir, cos poetas de verdade.

Un saúdo,

revolucionariamente,

Óscar de Souto.

 


 

 “Liberdade: Dereito e posibilidade de poder actuar unha persoa segundo os propios criterios e de decidir por ela mesma aquilo que lle atinxe, sen estar sometida ás imposicións doutros.

Respecto: Actitude ou sentimento que fai que sexa tratada con consideración unha persoa ou cousa

Xusto: Que actúa respectando os dereitos dos demais e dándolle a cada un o que merece, segundo os seus méritos ou as súas culpas” …..

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en ESTO NON É POESÍA ! – por Óscar de Souto

OS ANXOS DA GARDA

OS ANXOS DA GARDA

 

Superado xa o segundo semestre do 2013 e a situación da economía segue sen mellorar. As decisións dos políticos tocan campás de requiem pola morte do sentido común i entretanto as miserias máis intolerables afloran como brotes verdes, e a esperanza está gravemente enferma.

 

O Capitalismo trouxo unha gran peste a Galiza: o egoísmo materialista. Esta pecunia fixo posible o contaxio da insolidariedade, ademáis, nesta ocasión, a emigración ten as alas recortadas, e os eternamente miserables e tamén os novos miserables, chegan a encontrarse sen o apoio da base da sociedade, a familia, o seu último salvavidas. Son amparados somentes polos heroes da crise, os anxos da garda anónimos, que sosteñen sobre as costas as columnas da Nación. Todas estas persoas, sen rostro e sen nome, aportan o que poden no momento en que a precariedade empeza a espallarse por estas terras en barbeito. Porque en ocasións, é lamentable, pero os líderes do pobo no canto de pretexer a población continuan tendo por prioridade máxima o seu peto, son enfermos mentais con aires de grandeza. Pero, en troques, os anxos da garda dormen placidamente de noite e teñen ledicia no corazón polo agrado que supón axudar os seus. Chegará o día en que as cousas melloren e os miserables alzarán sobre os seus hombreiros o País enteiro e os anxos da garda serán chamados a ocupar postos importantes na futura nova recomposición do Mundo.

Mentres tanto… que tódalas esmolas se dirixan os anxos da garda, e non as ruinas de dous pés que só pensan no seu propio interese.

 

26 – 06 – 2013   autor: Óscar de Souto

 

Adicado a María Xesús & Cía de Cáritas Cabana.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en OS ANXOS DA GARDA

DESAHUCIADO POR MI MADRE

DESAHUCIADO POR MI MADRE

 

Rebentaron o pecho da porta e novas chaves custodiaron o fogar. Pecháronse tódalas persianas e a vivenda fitou en silencio.

 

O sol quence máis ca nunca, desconxélase o planeta, desplómase a bolsa e móstrase ante nós un océano inmenso de corrupción aberta. Alguén reza para que siga cobrando a pensión seu avó. I eles, que nunca entenderon a seus pais, agora que xa son pais, decátanse de que non comprenden aos seus fillos. Pero, nesta ocasión, as vacas son fracas e os fillos só teñen a familia como única salvación, e os pais (non o saben) pero precisarán, moi pronto, de seus fillos.

Entón, un xoven, moi preparado en estudos, cheo de ideas e soños, abre os ollos e decátase de que non ten cartos, nin prestacións, está sen traballo, e… busca, busca, busca e busca e… non atopa ningunha solución; a cúpula do goberno só escoita a Berlin, e o xoven só pode resistir co apoio indispensable da súa familia.

– Uns cartiños no banco, uns montes con pinos, unha casa, duas casas, tres casas …. (poidemos ter dous ou tres pisos na cidade) …. toda unha vida de traballo …. nós temos, eu teño, nós tivemos, teño, temos, ter, ter, ter, ……

E o rapaz fala de ser, de ilusións, esperanzas, fala …. noutro idioma.

As silvas e as fendas habitaron as casas baleiras e …. a revolución estaba composta por tres ducias de persoas, pacíficas, axitando lene unha pancarta perante unha caixa de aforros… sen aforros. Un tesoureiro sauda ledo a uns fotógrafos dende unha cafetería nunha estación de esquí en Canadá. Plegarias sen resposta.

O rapaz esperta do pesadelo e destápase ante él un telón vermello, os pés dun monumento, debaixo descúbrese unha placa que di:

“MONUMENTO NA HONRA DOS FAMILIARES QUE ACUBILLARON, NOS TEMPOS DA CRISE, OS FUNDADORES DESTA NOVA NACIÓN”

15 de Maio de 2053

 

fin.

 

Redacta: Óscar de Souto (poeta bergantiñán)

 

Cabana, 4 de Xuño de 2013.

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en DESAHUCIADO POR MI MADRE

VERSUS EN SANTA CRUZ

  NOVAS

 

Recital poético-musical no Teatro As Torres de Santa Cruz: presentación de VERSUS

 

 
 xoves 30 de maio
Presentación da Escolma poética titulada VERSUS, da que son coautores Antón Borrazás, Hugo Álvarez, Miguel Queipo, Óscar de Souto e Manuel García Pombo.
Carlos Solla é profesor de lingua galega e foi Premio de Poesía Johan Carballeira no ano 2010 polo poemario MazinGZ, Premio de Poesía Victoriano Taibo no ano 2011 pola obra Holocausto zacoe. Antón Borrazás, deixa constancia escrita da súa denuncia e máis da obriga de arrepórmonos á realizade imposta. Hugo Álvarez achega á antoloxía doce textos traballados en lingua castelá, pertencentes á súa obra “Al filo de la cordura”. Miguel Queipo presenta dezasete poemas, dos que seis son en lingua galega. Óscar de Souto engádelle ao poemario dezaseis composicións e esta antoloxía finaliza cos poemas de Manuel  García Pombo.
Nas propias palabras de Carlos Solla: Están os tempos acaecidos para os poetas do social, pois baixan lodos os ríos da dignidade.. Versus é unha escorreita colección de poemas poliautoriais de verso latexante, vital, guerrilleiro e namorado, “poesía necesaria como el pan de cada día”.
 

 

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en VERSUS EN SANTA CRUZ

ARTEIXO RINDE HOMENAXE Á POESÍA

O  2 de maio, no Auditorio do Centro Cívico  Social de Arteixo, e dentro das actividades desenroladas no mes do  libro que xa finaliza, celebrouse o recital poético Mistura III.

 É un homenaxe á poesía onde se lle rinde tributo a través da verba, da música, do teatro, da danza e da pintura.

Os participantes  desta edición 2013 foron  Antón Borrazás, Carmen Corral Bosch, Lucía Vilches, Manolo G.  Pombo, o Grupo Jobar con Ramona del Prisco, Miguel Queipo, Javier  Seijas, Perfusión “Música Afro-Galega”, Manuel de Eva e Javier de la  Rosa; todos eles baixo a dirección de Francisco Vila Fuentes.

 

Enlaces en prensa:

http://www.elidealgallego.com/articulo/area-metropolitana/arteixo-os-versos-son-a-base-para-lograr-a-expresion-artistica-elevada-a-sua-quinta-potencia/20130502032524126307.html

 

 

Enlaces a nova:

http://www.youtube.com/watch?v=r_sTJndjK_8

http://www.youtube.com/watch?v=gkDnaOlsAL8

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en ARTEIXO RINDE HOMENAXE Á POESÍA

A CHAVE DA ESPERANZA

A CHAVE DA ESPERANZA

Por Óscar de Souto

262632_544323945595955_1263374871_nAta eles !!! Ate os que restan demasiado de primaveiras no cerebelo… Ata eles !! Ata eles saben ben que o “P.P. – P. S. O. E.” afúndese !!! …. Afúndese como un petroleiro malferido.

     Ata eles !!! Ata os que non alcanzan nin de lonxe o norte dos alcumados PERSOAS NORMAIS ; esos !!! si !!! Eses que nada sinten de extrano cando algún hipócrita lles chama SUBNORMALES !!! Esos…. esos seres especiais máis intelixentes que os “duques empalmados”. Eses!!!! Eses que saben ben que clase media non significa cobrar menos de 700.000 euros cada ano, …. como algún simpático lles comenta dende as tribunas. Ante a súa demencia indignada que vaian adeprendendo os “NORMAIS” , si, eses normais que gardan discreto silenzo ante toda esta marabunta de Ali Babás, cómplices, cómplices son por discretos favores prometidos, enganados con promesas “de palabra”….. palabra sempre incumplida, palabra dos sen-palabra. Todo xira entorno ao voto egoísta dos normais que nos relega a miseria eterna e fai posible que os fillos do País agarden por un traballo que non chega, por unha promesa que non se cumplirá endexamáis. E gardan silenzo !!!!! E os fillos, eses larcháns medio inútiles e sen traballo, carrachas fracasadas que nunca coñecerán un mundo digno, só poderán seguir nesta inmensa sala de espera, eso si ….  en completo silencio !!!!!! De nada serven xa os seus cincocentos diplomas ou as súas valías antigas, si, de nada serve, todo morreu a canda a esperanza fechada nunha tumba de silenzo baixo chave.

E dígolle o meu muso: Ata nós !!! Ata nós, nós …. os subnormais !!!!!

Ata nós sabemos que os maiores ladróns visten traxes de xastre e fermosas garabatas !!!! Ata nós coñecemos o silenzo dos cómplices, os normais, e as súas pre-vendas entre asnos e gaivotas !!!!!!

E terá que ser a impaciencia a que dicte finalmente, outra vez, o futuro deste caos, cecáis alí, no fondo da impaciencia se atope a chave da esperanza.

Cando os normais, esos cómplices do teatro das mentiras, queiran, por fin, desfechar a porta da impaciencia para rescatar a esperanza…. cecáis asi …. si que si !!!!!

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en A CHAVE DA ESPERANZA

CHOVE SOBRE MOLLADO

CHOVE SOBRE MOLLADO

1800310_1562710787297426_5722480346349032582_n Chove en toda Galicia e ….

…… vaia se chove !!!!

Sobre todo choven bágoas de tristura no eido da cultura, en especial, polo inesperado peche do Museo da Pesca, en Fisterra, emprazado no magnánime castelo de San Carlos, que foi outrora fortaleza defensiva contra barcos inimigos, ainda que hoxe os inimigos parece que son certos individuos que , como diría a mesmísima Rosalía, afirman ser galegos e ademáis visten luxosos traxes, algún incluso se atreve a pronunciar un solemne discurso coa fotografía de Rosalía de Castro presenciando tan grotesca escena de falaz embuste.

Como ben mencionaba o poeta galego Fernández Naval (Chisco), este rexio castelo reconvertido a museo tiña “ unha maneira de explicar o ADN da xente de Fisterra, porque nel latexaba o corazón dos galegos e da Costa da Morte” ademáis era un importante reclamo turístico, unha parada obrigada, “porque era un dos grandes atractivos que tiña Fisterra e permitía coñecer o traballo das xentes do mar”, como moi ben expresou o escritor Luis Rei Núñez.

Manuel Vilar, directivo de Semescom, cree que “non se trata dunha cuestión de diñeiro, porque se invisten moitos cartos noutras moitas chorradas”, e na mesma liña Manuel Suárez, autor vimiancés nomea “desastre xeralizado” a xestión actual dos bens culturais galegos coa crise económica como desculpa de fondo.

Mentres tanto os bergantiñáns enterámonos polos medios de sobresoldos en sobres B, caso Gürtel, caso Campeón, caso Mengano, caso Fulano, ….. , ….. , etc, etc, …. indultos fiscais, etc, e todo tipo de novas que nos levan a intuir que isto só é o curuto dun xigantesco iceberg de corrupción normalizada e xeneralizada, a ninguén lle sorpende en absoluto, abofé.

Non pretendo defender a que non quere defenderse porque nestas latitudes só se escoitan as protestas dos estafados coas preferentes porque aqui, na Costa dos rumorosos, só se queixan cando o dano e directo o peto de cada un e … nada, ou case nada, se fai por protexer os bens comúns, os verdadeiros tesouros de noso.

“Leer e cousa dos que non traballan ou non queren traballar …. aqui só temos tempo a traballar e nada máis” …. asi me sentenciou unha veciña fai uns meses, asi mesmo , e quedou tan pancha …. seguramente porque os seus fillos traballan, polo momento, porque non foi afectada polas preferentes, polo momento, e porque igual pensa que leer causa cegueira permanente ou que se trata de algo contaxioso, e …. asi nos vai !!!!!

Ante todo isto si que debo, quero e podo, polo momento, loubar abertamente todas as manifestacións da verdadeira xente da Cutura en Galicia  indignados e profundamente decepcionados polo terrible erro de pechar o noso Museo da Pesca no corazón do fin da Terra, último testemuño mudo da idiosincrasia diferencial e da Cultura que un día pensamos que tiñamos e non soubemos protexer dos acéfalos que mal-dirixen este Pobo con alma de País que se negan a entender queo progreso vai sempre inequivocamente da man da Cutura e que sen Cultura o progreso non perdura. A clave está en leer e a clave está en pensar para que non enganen, para que non mintan, para que non estafen, a xente.

A Costa seguirá sendo Costa da Morte e non Costa da Vida se non temos traballo para a escasa xente moza que ainda resiste e mentres os factótum ocupados coas súas tristes vidas sigan dormindo no seu longo sono, en silenzo perpétuo, que entrementres nós, os escritores galegos de ben, seguiremos coas nosas tercas vaguedades, froito da nosa eterna folga e do eterno lecer e, coma sempre, escribiremos verdades para loitar contra as inxustizas que nos sobran de entre as letras.

 

Artigo de:

Óscar de Souto

(Poeta bergantiñán)

 

 

 

 

 

——————-

NOVAS :

 

PRESENTACIÓN “SE LO DIJE A LA NOCHE” EN CASTELLÓ/CASTELLÓN,

24-01-2013

El próximo jueves 24 de enero, a las 19:30 h.,se presentará “Se lo dije a la noche”(poemario traducido a todas las lenguas ibéricas), obra del poeta burgalés Juan Carlos García Hoyuelos, en la Fundació Caixa Rural de Castelló, sita en c/ d’Enmig nº 49 de Castelló de la Plana/Castellón de la Plana. El evento, que está organizado por la “Associació Cardona Vives de Castelló”, participarán, además del autor, el President de Cardona Vives de Castelló, Gonzalo Romero Casaña; así como los poetas Josefina Ballesteros y Joan Benet Rodríguez i Manzanares; el articulista Xavier Gimeno; el profesor en valenciano, traductor y escritor Joan Ignaci Serrano i Sànchez; y Carmen Torres, miembro de la Junta Associació Cardona Vives de Castelló.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en CHOVE SOBRE MOLLADO

Poesía combativa a ritmo de blues e rock no Pazo Mugartegui

 

CC BY-NC-SA PontevedraViva

Poesía combativa a ritmo de blues e rock no Pazo Mugartegui

Alejandro Espiño

Por Alejandro Espiño
hai 2 días

 

 

Presentación da escolma poética Versus no Concello de Pontevedra
 

CC BY-NC-SA PontevedraViva

O Pazo de Mugartegui foi o escenario este martes 18 de decembro de 2012, ás 20: 30 horas, da presentación da escolma poética Versus, unha publicación impulsada polos poetas galegos Antón Borrazás, Miguel Queipo, Óscar de Souto e Manuel G. Pombo. Trátase, segundo os seus autores, dunha “poesía combativa”, un libro no que conflúen distintas temáticas “pero con igual estilo reivindicativo e de loita”.

Moitos dos poemas están musicados acompañados de blues ou rock and roll. “É polo tanto, máis que un recital poético”, aseguraban os autores, un grupo que nace ó abeiro dos Faladoiros do Inglés Café da Coruña ou do Café Fábula de Arteixo, e que consideran o acto de Pontevedra como a presentación formal desta escolma, prologada polo poeta Juan Carlos García Hoyuelos, “defensor do galego e de todas as linguas do estado”.

Trátase dunha poesía “que non é moi elitista, senón que a pode entender todo o mundo”, asegurou Miguel Queipo, que aposta porque este xénero literario esté “moi vencellado ao pobo”. Ata cinco poetas colaboran con esta escolma, “xente que de verdade sinte a poesía” e que autoeditaron o libro porque “non necesitamos que ningunha editorial nos diga se é boa ou non a nosa poesía”.

“En Galicia a poesía está secuestrada”, dixo outro dos seus autores, Óscar de Souto. “Os filólogos e as empresas que especulan coa poesía teñen secuestrada esta parte da cultura galega”, explicou para xustificar o nacemento da “unión de poetas verdadeiros”, baixo a que nace esta escolma poética.

Versus conta ademais coa colaboración de Hugo Álvarez como ilustrador “que describe perfectamente as poesías: unha escaleira pousada na lúa” e que, como dixeron os seus impulsores, “fai que a súa lectura sexa moito máis agradable”.

 

fonte: http://pontevedraviva.com/cultura/1808/poesia-combativa-ritmo-blues-rock-pazo-mugartegui-pontevedra/?lang=gl

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en Poesía combativa a ritmo de blues e rock no Pazo Mugartegui

VERSUS XA ESTÁ EN LAXE

 

O domingo 16 de decembro ás 20.00 h., presentación da escolma poética selecta : “Versus”, no Salón de Actos Municipal do Concello de Laxe

 

 

  a escolma selecta “Versus” con presentación do poeta bergantiñán Óscar de Souto e recitación-homenaxe poético os voluntarios, na segunda parte do acto dous autores do libro (Antón Borrazás e Miguel Queipo) , deleitarán o público cunha actuación poético-musical e finalizarase cunha firma de libros.

Café de Fábula (Arteixo), El Inglés Café (Coruña), Fundación Eduardo Pondal (Ponteceso), Fnac (Coruña), Forum Metropolitano (Coruña), Sociocultural As Fontiñas (Santiago) e agora chega a séptima presentación, nesta ocasión, preto do mar.

A poesía está de novedosa actualidade i ademáis en pé de guerra.
Esta escolma contén o máis selecto das obras poéticas destes cinco poetas galegos,
acompañados de ilustracións e prólogos de renome,
para darlle así un novo sentido a poesía de autor,
que polas circunstancias actuais,
debe ser voz do pobo e ademáis voz en verso.

Autores de Versus:

Antón Borrazás,
Hugo Álvarez,
Miguel Queipo,
Óscar de Souto
e Manuel G. Pombo

“asinan esta escolma que atesoura valentía,
sensibilidade, talento e maxia en verso.
Agasalla poesía, agasalla libros, agasállate unha tarde de recital connosco…. entre poetas”. – Fnac Coruña

Prologuistas do libro:

Juan Carlos García Hoyuelos e Calros Solla.

Ilustracións de Hugo Álvarez.

Presentación ESCRITA a cargo do productor
e representante musical Isidrez Rajo e
colofón do poeta galego Ramiro Vidal Alvarinho.

 

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en VERSUS XA ESTÁ EN LAXE

VERSUS XA ESTÁ EN SANTIAGO

 O xoves 13 de decembro ás 20.00 h., presentación da escolma poética: “versus”, no Centro Sociocultural das Fontiñas, Santiago de Compostela,


 presentación do poeta bergantiñán Óscar de Souto e recitación en directo de dous  autores do libro (Antón Borrazás e Miguel Queipo) , actuación poético-musical a cargo do grupo Versus, e firma de libros ao rematar o acto.

 
A poesía está de novedosa actualidade i ademáis en pé de guerra. Esta escolma contén o máis selecto das obras poéticas destes cinco poetas galegos, acompañados de ilustracións e prólogos de renome, para darlle así un novo sentido a poesía de autor, que polas circunstancias actuais, debe ser voz do pobo e ademáis voz en verso.

 – TRECE POEMAS
 

 
 
Autores de Versus:
Antón Borrazás, Hugo Álvarez, Miguel Queipo, Óscar de Souto e Manuel G. Pombo
 
“asinan esta escolma que atesoura valentía, sensibilidade, talento e maxia en verso. Agasalla poesía, agasalla libros, agasállate unha tarde de recital connosco…. entre poetas”. – Fnac Coruña

 
Prologuistas do libro:
 
Juan Carlos García Hoyuelos e Calros Solla.
 
Ilustracións de Hugo Álvarez.
 
Presentación do productor e representante musical Isidrez Rajo e colofón do poeta galego Ramiro Vidal Alvarinho.
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en VERSUS XA ESTÁ EN SANTIAGO

DÍXENLLO A NOITE – ÉXITO EN XIXÓN

 
Anabel Santiago canta y recita nel actu organizáu por Iniciativa pol Asturianu en Xixón
 
 
 

 
Esti sábadu 24 de payares, nel chigre IPA la cerverceria del millón d’Ibus (asitiada nel 7 de la cai Rufo Rendueles, El Muro, de Xixón), Iniciativa pol Asturianu organizó la presentación de “Se lo…
00:03:24
Agregado el 27/11/2012
77 vistas
 

Esti sábadu 24 de payares, nel chigre IPA la cerverceria del millón d’Ibus (asitiada nel 7 de la cai Rufo Rendueles, El Muro, de Xixón), Iniciativa pol Asturianu organizó la presentación de “Se lo…
 
 
 
 
 
 
 
UN ADIÓS QUE DAMBOS NUN ATALANTEMOS
 
 
 
 
 
UN ADIÓS QUE DAMBOS NUN ATALANTEMOS
Anabel Santiago, Presentación “Se lo dije a la noche” en Xixón (Asturies)http://youtu.be/IkGOjcgz4VI

Con vosotros un trocín de la presentación de “Se lo dije a la noche” en Xixón (Asturies), en el chigre IPA, organizado por “Iniciativa pol Asturianu”. Fue un placer disfrutar de la compañía de escritores asturianos y leoneses, así como de la reconocida cantante asturiana de tonadas Anabel Santiago, que con sólo 19 años ya le fue otorgada una calle de Uviéu/Oviedo. En el vídeo Anabel Santiago recita y canta “Un adiós que dambos nun atalantemos”, versión musical de una de las poesías del poemario e incluida en su dvd. Magnífica voz.
 
 
 
 
 
 
 
 
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en DÍXENLLO A NOITE – ÉXITO EN XIXÓN

PRESENTACIÓN “DÍXENLLO Á NOITE” EN VITORIA-GASTEIZ

4 días después de la presentación de Xixón (Asturies):

PRESENTACIÓN “SE LO DIJE A LA NOCHE” EN VITORIA-GASTEIZLIBRERÍA ELKAR
Miércoles, 28-11-2012

18:30 h.
San Prudencio, 7
VitoriaSE LO DIJE A LA NOCHE
RECITAL DEL POESÍAEn esta presentación y recital poético participarán, además de autor, Juan Carlos García Hoyuelos, las poetas Mila Cano, María José Martín, el poeta y escritor Kepa Murua, y el escritor y director de la revista digital Luke, Pedro Tellería.

 

María Jesús Villahizán presentará el acto.
 
 
Juan Carlos García Hoyuelos

Habla la poesía, crece en este libro la conciencia y la verdad invisible de su canto. Es la voz de los que saben que la belleza es también un acto de resistencia civil a los males de su época. Es la asamblea de voces y palabras, de los sueños que, pendientes de ser soñados, abren ahora su posibilidad de ser el eco de otra noche, la multitud de cuanto enciende la música de las estrellas para que sea oído el mandato de alguna misteriosa y necesaria luz. Este libro es la necesaria e irreductible esperanza del amor a la vida. (frases que Juan Carlos Mestre, Premio Nacional de Poesía 2009, ha escrito para el poemario “Se lo dije a la noche”)

 

ELKAR LIBURU DENDA
Asteazkena, 28-11-2012
18:30 u.
San Prudencio, 7
Gasteiz

Aurkezpen eta poesia errezitaldi honetan, Juan Carlos García Hoyuelos egileaz gain, Mila Cano eta María José Martín poetek, Kepa Murua idazle eta poetak, eta Pedro Tellería idazle eta Luke aldizkari digitaleko zuzendariak parte hartuko dute. Ekitaldia María Jesús Villahizán-ek aurkeztuko du. Poesia mintzo da, liburu honetan hazten dira bere kantuaren kontzientzia eta egia ikusezina. Edertasuna, beren garaiko zorigaitzen aurkako erresistentzia zibilerako ekintza bat dela dakitenen ahotsa da. Ahots eta hitzen biltzarra da, beste gau baten oihartzuna izateko aukeraren zain daudelarik amestuak izateko zain dauden ametsak, argi misteriotsu eta beharrezko baten agindua entzuna izan dadin izarren musika pizten duen jendetza. Liburu hau bizitzarenganako amodioaren itxaropen beharrezko eta menderaezina da (Juan Carlos Mestre, Premio Nacional de Poesía 2009)

Información facilitada por: Juan Carlos García Hoyuelos

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PRESENTACIÓN “DÍXENLLO Á NOITE” EN VITORIA-GASTEIZ

PRESENTACIÓN DE VERSUS NA FNAC DE CORUÑA

Libros en A Coruña

PRESENTACIÓN DE VERSUS

NA FNAC DE CORUÑA

 
 

 Fnac Coruña, Mercado Eusebio da Guarda, Plaza de lugo, s/n 15004

Presentación da escolma poética selecta “Versus”

xoves, 29 de Noviembre de 2012

entrada de balde  

Horario: 19h30

 

Autores de Versus:

Antón Borrazás, Hugo Álvarez, Miguel Queipo, Óscar de Souto e Manuel G. Pombo

“asinan esta escolma que atesoura valentía, sensibilidade, talento e maxia en verso. Agasalla poesía, agasalla libros, agasállate unha tarde de recital connosco…. entre poetas”. – Fnac Coruña

 
 
 
 
 —–
 
Prologuistas:
 
Juan Carlos García Hoyuelos e Calros Solla.
 
Ilustracións de Hugo Álvarez.
 
Presentación do productor e representante musical Isidrez Rajo e colofón do poeta galego Ramiro Vidal Alvarinho.
 

Calros SollaJuan Carlos García Hoyuelos

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Juan Carlos García Hoyuelos

 
 
 
 
 
 

Isidrez Rajo

 

 

 

 

 

 

Ramiro Vidal Alvarinho

 
 
 
 
Edita a escolma Versus: Organización O.L.C.A.
 
Versus xa se pode adquirir nas mellores librarias de Bergantiños ou na propia Fnac Coruña.
 
Grazas por confiar en 13poemas para informarse sobre a actividade literaria na Galiza.
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PRESENTACIÓN DE VERSUS NA FNAC DE CORUÑA

PRESENTACIÓN DO LIBRO “EMILY ON THE ROAD”

      
PRESENTACIÓN DO LIBRO “EMILY ON THE ROAD”

Unha noite na eternidade
Un conductor e unha autopista
Unha mestura de Road movie e enterro aldean


Presentación en A Coruña do novo poemario de Ramón Blanco,”Emily on the road (unha viaxe ás terras do oeste)”, dentro da Xira galega de presentación.

Acompañarán ao autor:
– Manuel L. Rodrigues, da editora Acha Escrava
– Iria Lago, do colectivo literario Sacou

Este recital poético acompañado pola música do saxofonista performance Pablo Sax que actuará no recital co que se pechará o acto

ENTRADA LIBRE

O libro estará dispoñíbel para os que queiran facerse cun exemplar.

DATA
luns 19 de novembro
21:00 h

 PRESENTACIÓN DO LIBRO “EMILY ON THE ROAD”

Unha noite na eternidade
Un conductor e unha autopista
Unha mestura de Road movie e enterro aldean


Presentación en A Coruña do novo poemario de Ramón Blanco,”Emily on the road (unha viaxe ás terras do oeste)”, dentro da Xira galega de presentación.

Acompañarán ao autor:
– Manuel L. Rodrigues, da editora Acha Escrava
– Iria Lago, do colectivo literario Sacou

Este recital poético acompañado pola música do saxofonista performance Pablo Sax que actuará no recital co que se pechará o acto

ENTRADA LIBRE

O libro estará dispoñíbel para os que queiran facerse cun exemplar.

DATA
luns 19 de novembro
21:00 h


Datos facilitados por:  
Milpedras, taller de litografía
Rúa Brasil,3 bajo
15009 A Coruña
info@milpedras.com

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PRESENTACIÓN DO LIBRO “EMILY ON THE ROAD”

PRESENTACIÓN “SE LO DIJE A LA NOCHE” EN XIXÓN (ASTURIES)

24-11-2012
 
PRESENTACIÓN “SE LO DIJE A LA NOCHE” EN XIXÓN (ASTURIES)
 
El sábadu, 24 de payares (el sábado, 24 de noviembre), tendrá lugar a las 20:00 horas, en IPA “La cervecería del Millón de Ibus”, sita en la Avda. Rufo García Rondueles 7 (esquina de Emilio Tuya y Premiu Real), la presentación del proyecto poético-musical lingüístico ibérico “Se lo dije a la noche”, obra del poeta castellano Juan Carlos García Hoyuelos. El evento está organizado por “Iniciativa pol Asturianu”.
Será un encuentro fraternal entre falantes de la llingua (llamada asturianu en Asturies, llionés en el País Llionés y mirandés en el Distrito de Bergáncia -Bragança-, en Portugal), donde además de intervenciones y recitaciones de varias poesías de “Se lo dije a la noche” en voces de asturianos/as y de leoneses/as (ver tarjeta de invitación), podremos disfrutar de la actuación en directo de la cantante asturiana Anabel Santiago, así como de sucesivos vídeos musicales en las distintas lenguas ibéricas, versiones musicales de las poesías del poemario “Se lo dije a la noche” y que incluye su dvd.
¡¡NO FALTES!!, será todo un acontecimiento cultural, un nuevo acto para reivindicar la oficialidad de la llingua en Asturias y en el País Leonés.
Xixón (Asturies), 24 de payares, en IPA “La cervecería del Millón de Ibus”
El 30% de las ventas se destinará a “Iniciativa pol Asturianu”, con el fin de fomentar actividades encaminadas a favor de la difusión, defensa y protección de la llingua.
 
 
 
Será un acontecimiento cultural, un nuevo acto para reivindicar la oficialidad de la llingua en Asturias y en el País Leonés, en el que intervendrán, por orden alfabético:

  • Rubén d’Areñes (escritor asturiano)
  • Javier Cayado (escritor asturiano)
  • Javier Cubero (ensayista asturiano
  • María Díez Suárez (profesora de llingua)
  • Inaciu Galán (escritor y periodista asturiano)
  • Juan Carlos García Hoyuelos (poeta burgalés, autor del poemario)
  • Roberto González-Quevedo (escritor leonés)
  • Iván Llera Huerta (periodista asturiano)
  • Charo Martínez Domínguez (escritora leonesa)
  • Alex Ordiales (diseñador asturiano)
  • Anabel Santiago (cantadora asturiana)
  • Denis Soria (escritor asturiano)
  • Vítor Suárez (escritor asturiano)
  • Alicia Valmaseda Merino (coordinadora de ComunidadLeonesa.ES)

El 30% de las ventas se destinará a “Iniciativa pol Asturianu”, con el fin de fomentar actividades encaminadas a favor de la difusión, defensa y protección de la llingua.

 
 
Entrada de especial interese:  http://youtu.be/w3rUpKMZDTc

 
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PRESENTACIÓN “SE LO DIJE A LA NOCHE” EN XIXÓN (ASTURIES)

PRESENTACIÓN DA ESCOLMA VERSUS E CONCERTO POÉTICO MUSICAL

PRESENTACIÓN DA ESCOLMA VERSUS E CONCERTO POÉTICO MUSICAL
 
 
 
 
 

 
A presentación e o concerto “Versus” en  Cafetería MARIA PITA
(María Pita nº3 baixo)
 
Venres, 16 de novembro de 2012 dende as 22:30 h. ata as 00:30 aprox.
 
  •   Presentación do Escolma Versus por parte dos autores : Antón Borrazas, Hugo Álvarez,Manuel G. Pombo, Oscar de Souto e Miguel Queipo, ….. despois haberá un concerto poético a cargo do grupo VERSUS (Antón Borrazas, Javier Seijas e Miguel Queipo, coa colaboración especial de Lourdes M. Fernéndez)
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en PRESENTACIÓN DA ESCOLMA VERSUS E CONCERTO POÉTICO MUSICAL

FUNDACIÓN EDUARDO PONDAL: BAUTIZO DE VERSUS

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2012/10/14/fundacion-pondal-deu-vida-tres-libros-diferentes/0003_201210C14C11995.htm

 

foto "la voz de carballo"

Antón Borrazás, Miguel Ángel Queipo Salvande e Óscar de Souto presentaron e recitaron poemas de Versus, o seu libro conxunto, na fundación Eduardo Pondal dentro do ciclo de actividades deste outono pondaliano en  Ponteceso, no corazón de Bergantiños. O acto tivo lugar o pasado sábado 13 de outubro de 2012. Éxito de asistencia nunha velada onde música e poesía introduxeron o público asistente a unha nova realidade literaria que se bautizaba oficialmente na casa do cura de O Couto.

Máis información: consulten enlace la voz de galicia – edición Carballo

Fonte da noticia: http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2012/10/14/fundacion-pondal-deu-vida-tres-libros-diferentes/0003_201210C14C11995.htm

Nota: A colleita poética selecta Versus xa está a venta na libraría pontecesana atendadoslibros.

https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/522251_377711538972211_174894633_n.jpg

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en FUNDACIÓN EDUARDO PONDAL: BAUTIZO DE VERSUS

3ª PRESENTACIÓN DE VERSUS – DE FÁBULA

café de fábula

CAFÉ DE FÁBULA:

VENRES, as 22:00 H., temos o pracer de convidalos a presentación do poemario colectivo VERSUS, que contará coa presencia dos seus propios  autores:

Antón Borrazás, Miguel Queipo, Hugo Alvarez, Óscar de Souto e Manuel Pombo.
Agardámosvos !!!!

Fonte: https://www.facebook.com/de.fabula.9?fref=ts

 

Lugar:  rúa Eugenio Carré (preto da praza do Balneario de Arteixo)

Nota: A colleita poética selecta Versus xa está a venta na libraría pontecesana atendadoslibros.

 

 

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en 3ª PRESENTACIÓN DE VERSUS – DE FÁBULA

1ª PRESENTACIÓN DA ESCOLMA VERSUS NA FUNDACIÓN EDUARDO PONDAL

 

A escolma poética VERSUS  será presentada en sociedade o vindeiro sábado 13 de outubro de 2012 a partir das 17:00 h. no local da Fundación Eduardo Pondal en O Couto – Ponteceso dentro dos diversos actos que serán celebrados durante este outono pondaliano 2012.

Os autores da escolma Antón Borrazás, Miguel Queipo e o bergantiñán Óscar de Souto remítennos a confirmación de que recitarán algúns poemas, en vivo i en directo, no acto de presentación.

Escolma poética Versus

Edita: Organización Cultural O. L. C. A

Autores: Antón Borrazás
Hugo Álvarez
Miguel Queipo
Óscar de Souto
Manuel G. Pombo

Prólogo: Juan Carlos García Hoyuelos

Limiar: Carlos Solla

Presentación: Isidrez Parga

Colofón: Ramiro Vidal

Fotografía, deseño, portada e ilustracións: Hugo Álvarez

Rematouse de imprimir en setembro de 2012 nos talleres da imprenta
Promociones Culturales Barco SL, de Madrid.

 

Versus estará a venta, a partir do 15 de outubro, na libraría pontecesana “atendadoslibros”

 

http://atendadoslibros.com/

Manteremo-los puntualmente informados dende trece poemas sobre tódalas novas que xurdan sobre ista e outras noticias de interese cultural.

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en 1ª PRESENTACIÓN DA ESCOLMA VERSUS NA FUNDACIÓN EDUARDO PONDAL

SEMENTEIRA DE ÉXITOS DE “DÍXENLLO Á NOITE”

http://youtu.be/ItfoC5pS9aM

“CRECIÉNONNOS TANTU LAS ALAS”
“TARNA”
proyecto poético-musical lingüístico ibérico “Se lo dije a la noche”
interpreta el grupo folk leonés “TARNA”
llingua asturllionesa (llamáu tamién asturianu, llionés y mirandés)
lengua asturleonesa (conocida también como asturiano, leonés y mirandés)
Antes de la comenzar la canción “Creciénonnos tantu las alas”, el vídeo contiene una breve introducción al asturleonés (conocida también por términos glotónimos como asturiano, leonés y mirandés en Asturias, País Leonés y Distrito de Braganza -Portugal- respectivamente), en el cual entre otros datos se señala su ámbito geografico, incluyendo las hablas de transición, como el eonaviego (o gallego-asturiano), cántabro (o montañés) y extremeño.
El dvd que acompaña al poemario “SE LO DIJE A LA NOCHE ” hay 2 canciones en  asturleonés: desde Asturias, “Un adiós que dambos nun atalantemos” – Voz: Anabel Santiago — Traducción: Xaviel Vilareyo; y desde el País Leonés “Creciénonnos tantu las alas” –Música y voz: Tarna — Traducción: Roberto González-Quevedo González.Poema: “Creciénonnos tantu las alas” (en dialecto pachuezo)
Del libro: “Se lo dije a la noche”
Autor: Juan Carlos García Hoyuelos
Traductor al patsuezu (dialeutu llionés): Roberto González-Quevedo González
Composición musical: TARNA (componentes: Rodrigo Martínez -voz, guitarras, curdión diatónico, gaita, whistle y buzuki- y Diego Gutiérrez -voz, guitarras-)
Tema grabado por “Llagartu” en la librería “Artemis” durante la presentación de “Se lo dije a la noche” en la Ciudá de Llión (País Llionés), organizado por ComunidadLeonesa.ES con motivo del “Día Internacional la Llingua Materna”
Arreglos en los mapas: Pedrín Nombela. Torrijos (Toledo), Castilla
Imagen y edición de vídeo: PixelArtSound, de German A. Navarro B.
http://youtu.be/ItfoC5pS9aM

“CRECIÉNONNOS TANTU LAS ALAS”
“TARNA”
proyecto poético-musical lingüístico ibérico “Se lo dije a la noche”
interpreta el grupo folk leonés “TARNA”
llingua asturllionesa (llamáu tamién asturianu, llionés y mirandés)
lengua asturleonesa (conocida también como asturiano, leonés y mirandés)
Antes de la comenzar la canción “Creciénonnos tantu las alas”, el vídeo contiene una breve introducción al asturleonés (conocida también por términos glotónimos como asturiano, leonés y mirandés en Asturias, País Leonés y Distrito de Braganza -Portugal- respectivamente), en el cual entre otros datos se señala su ámbito geografico, incluyendo las hablas de transición, como el eonaviego (o gallego-asturiano), cántabro (o montañés) y extremeño.
El dvd que acompaña al poemario “SE LO DIJE A LA NOCHE ” hay 2 canciones en  asturleonés: desde Asturias, “Un adiós que dambos nun atalantemos” – Voz: Anabel Santiago — Traducción: Xaviel Vilareyo; y desde el País Leonés “Creciénonnos tantu las alas” –Música y voz: Tarna — Traducción: Roberto González-Quevedo González.Poema: “Creciénonnos tantu las alas” (en dialecto pachuezo)
Del libro: “Se lo dije a la noche”
Autor: Juan Carlos García Hoyuelos
Traductor al patsuezu (dialeutu llionés): Roberto González-Quevedo González
Composición musical: TARNA (componentes: Rodrigo Martínez -voz, guitarras, curdión diatónico, gaita, whistle y buzuki- y Diego Gutiérrez -voz, guitarras-)
Tema grabado por “Llagartu” en la librería “Artemis” durante la presentación de “Se lo dije a la noche” en la Ciudá de Llión (País Llionés), organizado por ComunidadLeonesa.ES con motivo del “Día Internacional la Llingua Materna”
Arreglos en los mapas: Pedrín Nombela. Torrijos (Toledo), Castilla
Imagen y edición de vídeo: PixelArtSound, de German A. Navarro B.
Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en SEMENTEIRA DE ÉXITOS DE “DÍXENLLO Á NOITE”

CARTA AOS INTEGRANTES DOS FALADOIROS DO CAFÉ INGLÉS

CARTA AOS INTEGRANTES DOS FALADOIROS DO CAFÉ INGLÉS

Benqueridos camaradas, amigos e compañeiros da palabra:

10518686_10202924703583391_3395078089151809313_nDende esta próxima lonxanía escribo istas verbas considerándoas oportunas, precisas e, cecáis, transcendentais no inmorredoiro camiño inciado fai xa sete anos co nacemento de O.L.C.A como proxecto e como idea, …. estamos de cumpreanos !!!!. Parece que esta xuntanza medra como unha árbore forte e noble sen a miña innecesaria presencia física nos diferentes actos que se manteñen entre  Coruña e Arteixo e felicítovos abofé polo esforzo.
Con este humilde texto pretendo somentes achegarvos unha vella visión conceptual que serva, de forma útil, no camiño que xa iniciamos neste re-descubremento da inter-relación colectiva, que ogallá se manteña no futuro e sega o seu camiño, un camiño duro, finito e tamén fermoso.
A cuestión que desexo transmitir acheina re-leendo a obra do premio nobel de literatura en 1908, Rudolf Ch. Eucken, onde na súa xenial obra “O home e o mundo” dentro da súa tese principal sobre un concepto tan sinxelo e a vez complexo: “O desenrolo da estructura fundamental da vida”, analiza a vida humana nun movemento de ascenso en 3 dimensións , interior, exterior e a fusión de ambas dúas nun concepto circular e bi-direccional.
Todo o compendio de sucesos na vida do ser humano non está exento de obstáculos , derrotas , e victorias ailladas.
O ser humano amparado polos seus propios conceptos , intereses e capacidades desexa crear un mundo independente interiormente e prodúcese un choque co  mundo externo que se atopa paralelamente orbitando o individuo (nalgunhas ocasións) en sentido oposto, e chegados a este extremo poden acontecer diversos fenómenos: o suicidio, a enfermidade, o aillamento social, o aillamento voluntario individual, arredamento ou o arredismo, a hipocresía involuntaria ou voluntaria, ou tamén a revolución individual co fin de facer valer a súa postura enfrontada e oposta o exterior (por convicción profunda e por lóxica e/ou coherencia conceptual e persoal). Neste punto tan interesante o individuo renegando da hipocresía e outras solucións incorrectas ampárase na súa convincente vontade propia e coa súa incontestábel forza superior consegue manter o rumbo e atópase ou orixina a situación de CONXUNTO.

Esta nova dirección froito do choque entre o mundo interior e o mundo exterior crea unha nova realidade que actúa anunciando en nós a vida; é, ademáis, o recoñecemento absoluto e a dominación ideolóxica fortalécese punto por punto grazas o conxunto como ente indivisíbel en loita co exterior mediante a unión de diversos interiores que coinciden no transcendental.

Polo tanto o autor, Rudolf, aclaranos que as novas realidades conformadas en circulos colectivos novos non son froito do individuo en si, senón que son froito da vida mesma que ascende polas súas propias fontes ó servizo dos demáis e da vida en si.

Polo cal a superposición dos rasgos comúns dos individuos non xustifica respeto algún nin orixina unha comunidade; sen unha unión nunha unidade superior de vida, e sen a actuación sensata común, o concepto móvese no vacío i é incapaz de producir unha acción profunda (que perdure). Se ninguén coñece os razonamentos, eventos, actuacións, etc …… o grupo non alcanza ó mundo exterior e, polo tanto, morre por si mesmo coa porta pechada.

Resumindo:

obligatorio-mantener-cerrada-la-puerta“Trátase da propia humanidade como “ente complexo vivo” usando as súas fontes para xenerar cambios ciclicos evolutivos naturais mediante un conflicto necesario para a vida entre unha maioría enganada e un conxunto de minorias con novos conceptos operando ao servizo da humanidade i da vida mesma conformados nunha nova realidade chamada a cambiar o curso dos acontecementos futuros para o benestar xeral”.

Con todo o exposto despídome nesta misiva solicitándovos loita e forza coa lectura, a poesía e a cultura como máximos expoñentes da nosa nova realidade diferencial e utilicemos, prégovolo, este impresionante postulado de Eucken para normalizar a nosa diferencia co mundo externo e abramos as portas dos faladoiros para que o cambio, o choque, a colisión se poida producir para non navegar no vacío, no aillamento, na hipocresía insensata, xa que o destiño non agarda por ninguén e a evolución segue cauces vivos moi complexos que duran máis …. moito máis ca nós…..moito máis !!!!!!

Sen máis cuestións a debate …… despídome,

un abrazo, un bico de prumas e un saúdo cordial,

revolucionariamente,

Óscar de Souto .

oscar de souto

Publicado en Sen categorizar | Comentarios desactivados en CARTA AOS INTEGRANTES DOS FALADOIROS DO CAFÉ INGLÉS

A COUSA DE DOMBATE A DEBATE

O polvo que pisamos estivo, unha vez, vivo” . – George Gordon, poeta inglés.

A COUSA DE DOMBATE… A DEBATE

O enigma, o gran enigma, a cousa de Dombate, ese petrogliflo que se repite en diversas posicións fai xa décadas que segue a ser eterno misterio sen resolver.

Ainda que nista ocasión dispóñome a emitir un pouco de luz acerca diste tema tan apaixoante para os afeccionados as teorias de puntada fina e ganduxos de xastre. Pois resulta canto menos curioso que a data de construcción do Dolmen (3000 a. C.) coincida con total exactitude co inicio da civilización exipcia e tamén os comezos da civilización Maya. Causa pois certa controversia que a forma de “a cousa” apareza composta por unha serie de puntos repetidos conformando estes unha serie de segmentos repetidos que acaban conformando un debuxo trapezoidal con forma de peixe triangular…. pero … podemos xa aventurarmonos a poñerlles nomes e apelidos a eses puntos misteriosos e tamén, como non, a esa cousa tan enigmática.

Un dos eventos máis importantes ou o evento máis importante acontecido naquel momento da pre-historia foi recollido no famoso papiro de Turín, tamén se describe no informe Mintaka, no sitio Web LegadoCosmico de Ricardo González (2004), nos textos de Manetón recollidos na obra do cronista xudeo Flavio Xosefo (ano 340 a. c.), El Africano (ano 300 d. c.), Eusebio (300 d. c.), xeroglíficos de toda índole, crónicas e outros documentos inclusive a propia biblia en xénesis. Todos eles coinciden en describir a famosa alineación das tres marías, as tres estrelas máis brilantes do firmamento no seu ciclo equinopcial que se produce cada 25920 anos o que fixo posíbel o brilo sen precedentes da estrela Mintaka (día e noite) como unha sinal no ceo e de varias estrelas máis en Orion inusualmente máis brilantes pola inusual proximidade entre Orion e a Terra, no que se coñeceu naquel tempo co nome de “Sahu” que é o nome exipcio da constelación de Orion, berce dos “Neteru” para os exipcios, “Nefilim” na biblia, etc…., polo tanto para os exipcios e tamén para os Mayas no 3000 a. C. , Sahu ou Orion, era o berce dos seus deuses e base da súa cultura, pensamento e relixión…

 

Debido a que Dombate se atopa lonxe do ecuador terrestre só puderon distinguir con nitidez algunha das 14 estrelas de Orion con menor intensidade que exipcios e mayas pero a proximidade extraordinaria da estrela Betelgeuse, de Bellatrix, Alnitak, Alnilam, Mintaka (excepcionalmente a máis  brilante, incluso de día), Saiph, Rigel e parte das estrelas do brazo do arqueiro de Orion debuxando unha semi-aleta conforman o debuxo de “a cousa de Dombate”.

posicion de orion no 3000 a. c.

Este trazo da posición das estrelas máis visibels de Orion no 3000 a. C. resulta canto menos intrigante na súa comparativa co petroglifo cabanés en Dombate xa que as estrelas entre Betelgeuse e Bellatrix non era apenas visibels dende a posición dos moradores de Borneiro pero si eran moi visibles outras estrelas de orion que debuxaban naquel tempo un peixe triangular trapezoidal extremadamente brilante que coincide demasiado exactamente co petroglifo en cuestión.

¿a cousa de Dombate é pois a constelación de Orion?

Prefiro chamarlle polo momento deste xeito xa que intentar resolver a dúbida é a base da intelixencia humana e ademáis soa moito mellor que “a cousa” pois poida soar a teoría acéfala sen pretensión de resolverse.

Agardemos que sexa a paleontoxía moderna xunto coa cosmoloxía as que xuntas da man aporten unha raiola de luz nesta noite fecha.

Autor do artigo : Óscar de Souto (poeta cabanés)

Enlace de especial interés:

http://www.quepasanacosta.com/?p=18500

Publicado en Sen categorizar | 2 Comentarios